Θέλουμε να ησυχάσουμε, αλλά δεν μας αφήνετε. Τελευταία, κατέφτασαν κάποια παράπονα στο κουτί μηνυμάτων μας. Πάλι τα ίδια, βρε παιδιά; Σ’ εσάς απευθύνομαι, τους άρρενες της συγγραφής και της ποίησης, νεαρούς, μεσήλικες, μπαρμπάδες. Τι τρέχει; Ενοχλείτε αναγνώστριες, συγγραφείς και αρθρογράφους γένους θηλυκού;

 

Από ό,τι καταλάβαμε, συνεχίζετε το γνωστό κόλπο. Πέσιμο, άγαρμπο, διπλής μορφής. Θέλετε να βγείτε να τα πείτε (και να απλώσετε λίγο το ξερό σας), αλλά και να αναγκάσετε τη δεσποινίδα να αποθεώσει τα γραπτά σας.

Τα έχετε παίξει, ε; Γενικά, το στιλάκι: μιλάω στην αρχή λίγο γλυκά, και μετά χώνομαι σαν κάφρος, σου πετάω το έργο μου και εσύ φυσικά πρέπει να αναγνωρίσεις πόσο τεράστιος (στο ταλέντο αναφερόμαστε πάντα) είμαι, είναι ξεπερασμένο. Και ΒΑΡΕΤΟ.

 

Γνωρίζουμε ότι έχετε μπερδέψει το μάρκετινγκ με τη βλακεία, αλλά και ότι κάποιες νεαρές ή αθώες θα κολακευτούν από το ξαφνικό ενδιαφέρον σας, ωστόσο σας καλούμε να ηρεμήσετε. Κοινοποιήστε κάποια αποσπάσματα του έργου σας για να σας διαβάσουν και μιλήστε ήρεμα στις κοπέλες.

 

Εάν, πάλι, έχετε σοβαρό σκοπό (και σοβαρό έργο), τότε θα ακολουθήσετε διαφορετική προσέγγιση. Ίσως ορισμένοι από εσάς να είστε ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ρομαντικές ψυχές και να θέλετε να απαγγείλετε σε μια νεαρά στίχους έρωτα και πάθους για να βυθιστείτε (οι δυο σας) σ’ έναν απόλυτο δυσεύρετο έρωτα. Μπορεί κιόλας τα αισθήματά σας να είναι τόσο δυνατά, που ακόμα και αν η γλυκιά σας τολμήσει να αμφισβητήσει τη λογοτεχνική σας αξία, να το προσπεράσετε, αφού αγαπάτε την ίδια ως ΑΝΘΡΩΠΟ, και όχι τα γλειψίματα που είναι υποχρεωμένη να σας κάνει για να θρέψει το αδύναμο εγώ σας.

 

Εντωμεταξύ διαβάστε πάλι το κείμενο “Βιβλιοφιλικό καμάκι”, σε περίπτωση που νομίζετε ότι δεν σας έχουν πάρει γραμμή.

 

https://www.cartel-mag.com/vivliofilio-kamaki

 

Υ.Γ. Μην υποψιαστούμε ότι κάποιοι αρθρογράφοι προσεγγίζουν συγγραφείς (γυναίκες) για πέσιμο αλλά και 50άρικο (ανά άρθρο, κριτικούλα), γιατί δεν θα τα πάμε καλά.

Βιβλιοφιλικό καμάκι 

( παραλειπόμενα )

του Όμπι Ουάν

© 2019 by Achilleas and Camilo