Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια η «ροζ λογοτεχνία» έχει χτίσει μια αξιοπρόσεκτη παράδοση στην Ελλάδα. Η αρχή έγινε με το εξαιρετικό (προσοχή δεν ειρωνεύομαι) «Ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα» της Μάιρας Παπαθανασοπούλου. Ακολούθησαν επάξιοι συνεχιστές όπως η Μαντά και η Δημουλίδου. Σταδιακά η Ελλάδα μπήκε στον χάρτη των προηγμένων λογοτεχνικών κρατών καθώς δεν νοείται σοβαρό κράτος χωρίς σοβαρή «ροζ λογοτεχνία». Να τονίσουμε δε, ότι το συγκεκριμένο είδος, τουλάχιστον στη χώρα μας, είναι και το πιο έντιμο. Οι άνθρωποι αυτοί δεν το παίζουν «συγγραφείς», δεν κάνουν αλλαξοκωλίκια, δεν αποζητούν παρατρεχάμενους και επιπλέον ΠΟΥΛΑΝΕ. Η ίδια η Παπαθανασοπούλου είχε δηλώσει, και προς τιμήν της, κάποτε ότι δεν θεωρεί τον εαυτό της συγγραφέα. Τέτοια σεμνότητα σε ένα χώρο που όλοι οι γραφιάδες της συμφοράς το παίζουν λογοτέχνες μόνο στο συγκεκριμένο είδος θα συναντήσει κανείς.

Θα ήταν ωστόσο παράδοξο, σε μια τόσο επιτυχημένη βιομηχανία να μην υπάρξουν απομιμήσεις. Οι «Μαμάδες βορείων προαστίων» της Παυλίνας Νάσιουτζικ είναι ίσως η πιο διάσημη. Και εξηγούμαι. Δεν νοείται «ροζ λογοτεχνία» με αναφορές στο Μάη του ’68. Δεν ενδιαφέρουν κανέναν οι βαθύπλουτοι πρώην αριστεροί που εξαντλούν τις ευαισθησίες τους για το πρόβλημα της υπερθέρμανσης του Πλανήτη και τις ροές των μεταναστών λιμάροντας τις παρανυχίδες τους στα μπαλκόνια της Πολιτείας. Το πάω και παραπέρα, δεν ενδιαφέρει κανέναν τι κάνουν οι μαμάδες των Βορείων Προαστίων ούτε ποιόν πληρωμένο επιβήτορα πεοθηλάζουν στη Μύκονο. Όλα αυτά αφορούν μόνο τα λιγοστά μέλη του Εκάλη Tenis Club. Κάθε απόπειρα μεταφοράς σε ανάγνωσμα καταντά πιο γραφικό και από διαλόγους Ντούβλη-Λαζοπούλου σε ταινία του Σειρηνάκη.

Εντούτοις, για να μην αδικήσω την αποψινή νικήτρια, η γραφή της δεν είναι κακή (πάντα για τα ελληνικά στάνταρτ). Το πρόβλημα με τις «Μαμάδες Βορείων Προαστίων» έγκειται στην ταυτότητα. Προβάλλεται σαν Άρλεκιν ενώ δεν είναι, θα μπορούσε κάλλιστα να το είχε γράψει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος αν του έβαζες περούκα και ζαρτιέρες και τον έστελνες βίζιτα στα κοσμικά σαλόνια. Εν ολίγοις αποτελεί έναν υβριδικό αχταρμά στο οποίο ο Βέλτσος συναντά την Έφη Θώδη και ο Πέτρος Κωστόπουλος χαριεντίζεται με την Μπήλιο Τσουκαλά. Και επιπλέον δεν ενδιαφέρει και δεν αφορά ΚΑΝΕΝΑΝ. Εκτός βέβαια από τις μαμάδες βορείων προαστίων….

Χρυσό Βατόμουρο νο7

Παυλίνα Νάσιουτζικ

Μαμάδες Βορείων προαστίων

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου

© 2019 by Achilleas and Camilo