To «Unorthodox» είναι μια σειρά του Νέτφλιξ που περιγράφει την απόδραση ενός κοριτσιού από το καταπιεστικό περιβάλλον των Νεουρκέζων σταχιδιστών και την αναζήτηση μιας νέας ζωής, που αλλού, στο χιπστερικό Βερολίνο οπού η κορεκτίλα πάει σύννεφο και οι σωστοί άντρες κατουράνε καθιστοί. Βασικά είναι μια σειρά τόσο δακρύβρεχτη και κλαψομουνιάρικη που θα μπορούσε να την είχε γράψει άνετα η Δημουλίδου αλλά επειδή η Χρύσα μας είναι βέρα Σερραία και αλάνι απαξιοί να ασχοληθεί με τόσο κοινότoπα θέματα.

Πριν ωστόσο προχωρήσω στο ζουμί ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένες βασικές ορολογίες που θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμες σε έναν αναγνώστη που δεν έχει δει τη σειρά- και καλό είναι να μην το κάνει- όπως φερ’ειπείν τι ακριβώς είναι οι «σταχιδιστές»; Πρόκειται βασικά για τους σκληροπυρηνικούς ορθόδοξους Εβραίους που αφήνουν κοτσιδάκια και χτυπιούνται σαν επιληπτικοί μεταλλάδες μπροστά στο τείχος των δακρύων, δεν είναι απλά φανατικοί, είναι τόσο κολλημένοι που απέναντι τους και ο πιο αιμοβόρος τζιχαντιστής φαντάζει μια βελτιωμένη εκδοχή του Μαχάτμα Γκάντι.

Σε αυτό το περιβάλλον λοιπόν μεγαλώνει η Έστι, ένα κοριτσάκι που μοιάζει με αποβολή τσιουάουα (στο πιο άσχημο όμως), έως ότου αποφασίζει να κάνει τη μεγάλη επανάσταση και να βρει τη χαμένη μητέρα της στο Βερολίνο. Ουάου, που θα λεγε και ο Γιάνης αλλά τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα.

Με το που φτάνει στο Berlin λοιπόν (όχι την κλαμπάρα στη Θεσσαλονίκη το άλλο το παλιό το ορθόδοξο) παθαίνει πολιτισμικό σοκ. Γιατί στα χιπστερομάγαζα τον καφέ τον παραγγέλνουν όπως η Λίνα Ρόκου και όχι σαν φυσιολογικοί άνθρωποι και το κακόμοιρο νομίζει πως τη δουλεύουν με αυτά τα ακαταλαβίστικα φρέντο εσπρέσσο μακιάτο με ολίγη ζάχαρη. Άσε που όλη πόλη είναι γεμάτη αράπακλες, ομοφυλόφιλους, μουσουλμάνους και ανώμαλους που βγάζουν σέλφι μπροστά σε μνημεία του ολοκαυτώματος. Η απόλυτη παράνοια. Αν ζούσε ο Φώσκολος θα παρέδιδε τα πτυχία του! Αμ ο δε Πρέκας; Αλλά τα καλύτερα πάλι δεν έχουν έρθει!

Λοιπόν η χαμένη μητέρα της Έστι είναι λεσβία (κάτι σαν τη Λώρη Κέζα αλλά στο πιο όμορφο αυτή τη φορά) και εδώ έρχεται να δέσει όλο το ζουμί της κορεκτίλας, της σελινόσουπας με σογιέλαιο που θα φας στη νεοχίπστερ καντίνα κάπου στις εσχατιές του Πρενζλάουεμπεργκ, της στείρας αντιδραστικότητας που διολισθαίνει σε ακρυλικά μελοδράματα. Του προοδευτικού διδακτισμού, με λίγα λόγια, που κουνάει το δάχτυλο στους άξεστους ιθαγενείς γιατί εμείς μεγαλώσαμε στο Μετς και κάναμε γυμνισμό στην Ανάφη ένα πράμα. Που με γειά σου με χαρά σου φιλαράκο αλλά μη με βομβαρδίζεις με τόσα στερεότυπα γιατί έχουμε και δουλειές και αν δεν είχαμε αυτή τη διαολεμένη καραντίνα το αρνί θα το τρώγαμε με την πέτσα…

Βαθμολογία: Για  βίγκαν λεσβίες και μπαχαλοσατανίστριες

''UNORTHDOX''

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου

© 2019 by Achilleas and Camilo