© 2019 by Achilleas and Camilo

Ι

 

[Ποίημα εκτός ημερησίας διατάξεως,

συνταχθέν με τη μορφή του κατεπείγοντος]

 

Πλήρωσαν τις μηχανές

με πρωινό, δεκατιανό, γεύμα πλουσιοπάροχο,

οι μηχανοδηγοί του Κράτους∙

τσίμπησαν κάτι για τ’ απόγευμα∙

κι αφού ταχέως γνωμοδότησαν

για τη μπουκιά του πόπολου,

έσπευσαν να δειπνήσουν.

 

ΙΙ

 

Δεν πείθομαι απ’ τα πολιτικά τους αφηγήματα.

Δε φοβάμαι τα brandings και τη «νέα πατριδογνωσία»

            των επιτροπών τους.

Δεν ελπίζω σε λαό που επιστρατεύει μαγγανείες

            για να ξορκίσει την κακή του μοίρα.

 

Είμαι λέφτερος ν’ απελπιστώ!

 

ΙΙΙ

 

Η κόρη μου λιμοκτονεί στην Υεμένη.

Η κόρη μου έμεινε ορφανή στη Συρία.

Η κόρη μου ακρωτηριάστηκε στο Αφγανιστάν.

Η κόρη μου θωπεύεται από μαστροπούς τουρίστες

            στην Ταϊλάνδη.

Η κόρη μου ξέμεινε από ελπίδα στην Ελλάδα.

Η κόρη μου έγινε στόχος σαλεμένου γελαδάρη

            στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η κόρη μου δουλεύει υπερωρίες στα παράνομα

            χρυσωρυχεία του Σουδάν.

Η κόρη μου έγινε εμπόρευμα βουλιμικών ανθρωπο-

            εμπόρων στην Εσπερία.

 

Η κόρη ΜΟΥ... η πεινασμένη, ορφανεμένη,   

            ακρωτηριασμένη∙

η απελπισμένη, θωπευμένη, φονεμένη

Κόρη μου, είναι που θα σε κρίνει διεφθαρμένη

            Οικουμένη.

Τρια προκλητικά κι αθώα ποιήματα

του Γεώργιου Τασούδη