«Μπορείς να βγάλεις το παιδί από το γκέτο αλλά ποτέ το γκέτο από το παιδί» λέει το γνωστό ρητό, μόνο που η πλειοψηφία των κολασμένων δεν βγαίνει ποτέ από το γκέτο. Καλωσήρθατε στο summerhouse, το μικρό Kingston του Λονδίνου οπού η παρανομία φαντάζει μονόδρομος και ο μέσος όρος ζωής δεν ξεπερνάει την τρίτη δεκαετία, ίσως οι πιο τυχεροί κάνουν το βήμα παραπάνω μέχρι η επόμενη συμμορία να πάρει τα ηνία και τη ζωή τους. 


Ο Τζέιμι και ο Ντουσέιν δεν διαφέρουν πολύ μεταξύ τους, ο πρώτος νέος, φιλόδοξος και στοργικός απέναντι στα αδέρφια του, ο δεύτερος βετεράνος, πρώην μύθος, παροπλισμένος προσπαθεί να αποκτήσει ξανά την ηγεμονία του πεζοδρομίου και της διακίνησης των ναρκωτικών. Μόνο που σε αυτή τη μάχη υπάρχει χώρος μόνο για έναν, δεν είναι κάτι προσωπικό, είναι μονάχα ο ιδιότυπος αγώνας επιβίωσης των γκέτο όπου κυριολεκτικά η ζωή του ενός περνάει από το θάνατο του άλλου. 


Το «Top Boy» ακτινογραφεί τις ζωές των ηρώων αυτής της μικροκοινωνίας με μια ματιά που απέχει κατά πολύ από το στερεότυπο του αποκτηνωμένου thug, γιατί κάθε άλλο  παρά τέτοιοι είναι και οι επιλογές ορίζονται από τις συνθήκες σε μια ζούγκλα ρατσισμού, ακραίας φτώχιας, έλλειψης ευκαιριών και αχαλίνωτης αδρεναλίνης. 
Ρεαλιστικό, τρυφερό, συγκλονιστικό και ανατρεπτικό. Πολύ περισσότερο καθηλωτικό τόσο στην κοινωνική οπτική όσο και στη δράση, δεν ηρωοποιεί ούτε στοχοποιεί, μονάχα παρακολουθεί σαν άγρυπνη κάμερα ένα παιχνίδι όπου ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και συχνά οι άτεγκτοι κανόνες ηθικής παραμερίζονται. Γιατί όπως στο τέλος θα πει και ο Σάλι «Το ότι δεν χάσαμε δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κερδίσαμε»…


Βαθμολογία: Όπου φτωχός και η μοίρα του 

a23dc44a47fdb2c37a8f1cf761c190d4.jpg
top-boy-tv-show.jpg

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου