Κλείνουμε σχεδόν ένα χρόνο από την αρχή της πανδημίας που ισοπέδωσε τις οικουμενικές βεβαιότητες και το αποτύπωμα της έχει αρχίσει να γίνεται εμφανές και στον τρόπο που η τέχνη μεταχειρίζεται τις συνέπειες της. Νεότερη προσθήκη στο, κατά πολλούς εφιαλτικό, ψηφιδωτό αποτελεί η αριστουργηματική και πραγματικά πρωτότυπη σειρά ρωσικής παραγωγής του Νέτφλιξ «Προς τη Λίμνη». 


Γιατί πρωτότυπης; Διότι πολύ απλά στηρίζεται σε ένα πολύ απλό αλλά ευφυές τέχνασμα. Ενώ μια πανδημία σαρώνει τη Μόσχα και όλη τη Ρωσία, οι άνθρωποι δεν μετατρέπονται σε ζόμπι κυνηγώντας ο ένας τον άλλον, αλλά βιώνουν μια συνθήκη πολύ πιο εφιαλτική και κυρίως ρεαλιστική. Τουτέστιν έλλειψη τροφίμων, πλιάτσικα, συμμορίες, αναρχία, ανομία και στρατιωτική βία. Σε αυτό το πλαίσιο μια παρέα γειτόνων προσπαθεί να επιβιώσει καταφεύγοντας σε μια απομακρυσμένη λίμνη σε ένα ταξίδι που κάθε βήμα του ενέχει κινδύνους. 


Πολλαπλά, αν και συχνά προβλέψιμα τουίστ, εξυπηρετούν τη δραματουργική ανάπτυξη αλλά αυτό που χαρακτηρίζει πρωτίστως τη σειρά είναι η αρτιότατη δημιουργία των χαρακτήρων. Η αλκοολική έφηβη κόρη του ολιγάρχη, ο νέος με το σύνδρομο άσπεργκερ, η κτητική πρώην γυναίκα του ήρωα ο οποίος ακροβατεί ανάμεσα στον διαλυμένο γάμο τους αλλά και την τωρινή ερωμένη του καθώς τα δύο θηλυκά ερίζουν συνειδητά αλλά και υποσυνείδητα για το έρεισμα του, ένας πολυσύνθετος καμβάς που οι συγκρούσεις μεγιστοποιούνται από το άγχος της επιβίωσης αλλά και αποροφούνται από το ίδιο ακριβώς κίνητρο. Με λίγα λόγια, το απόλυτο περιβάλλον ώστε να αναδειχθούν η καλύτερη και η χειρότερη πλευρά του ανθρώπου, το μεγαλείο αλλά και η ποταπότητα του. 


Με το δεύτερο κύμα του εγκλεισμού να είναι ήδη γεγονός, το «προς τη λίμνη» αποτελεί μια σεμιναριακή αφορμή για προβληματισμό στην αυγή της νέας αυτής πραγματικότητας. Κλείνω αντιγράφοντας ένα απόσπασμα που αποτυπώνει ανάγλυφα τις ευθύνες της εκκλησίας αλλά και αποτελεί παράλληλα μια διαχρονική αναφορά στον υπεύθυνο κλήρο και την καταστροφική ψυχολογία του όχλου.  


«Η προηγούμενη πανδημία της Ευρώπης εκδηλώθηκε στη Μόσχα. Στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Σε τρία χρόνια πέθαναν 50.000-100.000. Το ένα έκτο του πληθυσμού. Κανένας δεν ήξερε τι ασθένεια ήταν και από που προερχόταν. Στην επιδημία του 1771 ξέσπασε ταραχή. Έγινε γνωστή ως η επανάσταση της Πανώλης, η κύρια αιτία του ξεσηκωμού ήταν η άρνηση του αρχιεπισκόπου Μόσχας Αμβρόσιου να γίνουν δεήσεις στην εκκλησία της Παναγίας του Μπουγκλιούμποβο. Ήθελε να σταματήσει της συναθροίσεις που ευνοούσαν την εξάπλωση της Πανώλης. Ό όχλος επιτέθηκε στο μοναστήρι του Τσούντοφ, σκότωσαν τον αρχιεπίσκοπο έκλεψε τα κειμήλια και έκαψε τα σπίτια των ευγενών». 


Βαθμολογία: Covid-19 με τόνο!

AAAABcvlzcVcUtiE7MvdIWO6OtBBHjvhsqmDHlXJ
To-The-Lake-Netflix-Stephen-King.jpg

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου

© 2019 by Achilleas and Camilo