Πολύς κόσμος πιστεύει ότι το να γράφει κανείς είναι κάτι απλό, χαλαρό ίσως και αγχολυτικό, ένα πάρεργο πιθανώς και όχι το ίδιο το πάρεργο. Αγνοεί μάλλον ότι το γράψιμο, όσο δημιουργικό και αν είναι είναι παράλληλα χρονοβόρο, συχνά επίπονο και οπωσδήποτε απαιτητικό. Παράλληλα μια καλή λογοτεχνική δουλειά προσφέρει σημαντικά στο κοινωνικό σύνολο και εμπλουτίζει τον πολιτισμό και τα γράμματα. Για όσους δεν το έχουν καταλάβει ακόμα αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι το γράψιμο είναι δουλειά και σαν δουλειά πρέπει να αμοίβεται…

Ωστόσο, στην Ελλάδα, ο συγγραφέας αποτελεί έναν χομπίστα πολυτελείας (για να το θέσω όσο πιο απλά μπορώ). Συνεισφέρει κείμενα σε λογοτεχνικά περιοδικά αφιλοκερδώς, εκδίδει με δικά του έξοδα και τις περισσότερες φορές μπαίνει μέσα, πληρώνει ο ίδιος τα έξοδα παρουσιάσεων και μετακινήσεων. Κοινώς για την κοινωνία λογίζεται σαν μια γραφική στη χειρότερη ή ψωνισμένη στην καλύτερη περίπτωση φιγούρα που «έλα ρε αδερφέ, σιγά μη σε πληρώσω κιόλας;». Όμως αδερφέ ο συγγραφέας δεν είναι αργόμισθος και θεωρητικά το προιόν του είναι υψηλότερης αξίας απ το δικό σου.

Ας το πάρουμε απόφαση λοιπόν, αποτελούμε τους «τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας», μπορούμε απλά να το αποδεχτούμε ή ίσως να απαιτήσουμε το προφανές. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι στη Γαλλία κάθε συγγραφέας που κάνει ντεμπούτο επιδοτείται. Με τους τίτλους βέβαια που βγαίνουν στην Ελλάδα το μόνο που θα κατάφερνε μια τέτοια πρωτοβουλία θα ήταν ο,τι δεν κατάφεραν τα μνημόνια, να χρεοκοπήσουν τη χώρα. Όμως δεν υπάρχει πιο εύκολος διαχωρισμός από έναν που το κάνει εργολαβία και κάποιον που πραγματικά γράφει. Την ποιότητα ας την αφήσουμε για αργότερα…

Στο υποθετικό σενάριο που ιδρυόταν ένα Ελληνικό Κέντρο Βιβλίου στα πρότυπα του Κέντρου Κινηματογράφου λέω γω και όχι σαν τους ψωριάρηδες του ΕΚΕΒΙ τι θα γινόταν αλήθεια; Θα επιδοτούσαν οι αρμόδιοι τον τριτοξάδερφο από τη Γαστούνη και τον ανεπάγγελτο γόνο γνωστού συγγραφέα ή θα θέσπιζαν διάφανα και αξιοκρατικά κριτήρια. Ρητορική η ερώτηση αλλά οι απαντήσεις αμείλικτες, που πρέπει μάλλον να προβληματίσουν και να δώσουν τροφή για σκέψη…

Το δικαίωμα του συγγραφέα στην αμοιβή

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου

© 2019 by Achilleas and Camilo