© 2019 by Achilleas and Camilo

Σπουδαίο πράγμα οι προσωπίδες, απαραίτητο εξάρτημα της ζωής να το πω καλύτερα. Κι όλοι φορούν τη δική τους, είτε από επιλογή (κυρίως), είτε επειδή αναγκάζονται από τον χρόνο και τις περιστάσεις (εξαιρούνται τα παιδιά). Οι προσωπίδες προσδίδουν κύρος και κάνουν ανεκτό τον χρόνο. Έτσι ο καθένας μπορεί να αντέξει το «προσωπικό του κενό» και τον συγχρωτισμό με τους άλλους (συγγενείς, φίλους και αλλόφυλους). Αν οι άνθρωποι αναγκάζονταν να τις βγάλουν τις, τότε η σκληρότητα κι ο κυνισμός θα κυριαρχούσαν σε όλες τις εκφάνσεις και δραστηριότητες του βίου. Οι λέξεις θα «έδειχναν» και θα «έφτιαχναν»  μια άλλη γλώσσα. Θα εκστομίζονταν όχι απλά υβρεολόγια και μικροκακίες, αλλά πραγματικοί χλευασμοί, άλυπες μεγαλοκατηγορίες, καταστροφικοί χαρακτηρισμοί. Και ύστερα κάθε λίγο και λιγάκι, θα λάμβαναν χώρα διαπληκτισμοί, ανθρωποφαγικές συγκρούσεις κι ωμότητες (κάθε είδους). Οι  προσωπίδες προστατεύουν τον «πολιτισμό» (και το διαφωτιστικό πνεύμα), τις ψευτοευγένειες,  τα ψευτοζευγαράκια, τις ψευτοσχέσεις, μέχρι τον θάνατο. Δεν ξεφεύγει κανένας από τη μασκοφορία. Είναι το μυστικό-κοινό όπλο εναντίον της  ύπαρξης.

Προσωπίδες

του Χριστόφορου Τριάντη