Διάφορα τα φρούτα και οι παθογένειες στον χώρο του βιβλίου, ακόμα και τώρα που η πανδημία θα αλλάξει τη ροή των πραγμάτων, με έναν τρόπο που ελάχιστοι συγγραφείς μπορούσαν να φανταστούν, ακόμα και όταν άφηναν καλπάζουσα την τετριμμένη φαντασία τους. 


Εκδότες, συγγραφείς, βιβλιοπώλες και φυσικά οι πολυαγαπημένοι μπλόγκερς δείχνουν να μην αντιλαμβάνονται τη λαίλαπα που θα σαρώσει τον εκδοτικό χώρο και συνεχίζουν να δίνουν ρέστα με τις μικροπρέπειες, με τις αναρτήσεις που προσπαθούν να τραβήξουν απεγνωσμένα την προσοχή πάνω τους (αλλά και στο βιβλιαράκι τους) και τον εγωισμό μαζί με την απελπισμένη ματαιοδοξία τους να έχει χτυπήσει κόκκινο με τον συνηθισμένο απόηχο μιζέριας.

Να τα πούμε σύντομα και ελαφρώς βαριεστημένα, γιατί λίγο να δούλευε το μυαλό, θα είχαν γίνει ήδη κατανοητά τα ακόλουθα:

1) Όχι πια παρουσιάσεις, άρα “no money, no honey”. Ιός, αποστάσεις, φοβισμένος κόσμος. Τέρμα τα δίφραγκα για τους μικρούς εκδοτικούς που στηρίζονταν κατά 98% στις παρουσιάσεις και στον ιδρώτα τού συγγραφέα να μαζέψει (αχώνευτους) συγγενείς, φίλους και μπλόγκερς σε μια εκδήλωση, που η καλύτερη στιγμή της ήταν το τέλος της.


Για τις παρουσιάσεις να προσθέσουμε διάφορα αμήχανα σκηνικά: Μουτρωμένοι εκδότες, συγγραφείς στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού σε περίπτωση που δεν μαζευόταν ο αναμενόμενος κόσμος ή που δεν αγόραζαν το αριστούργημα, πάνελ με συγγραφείς να μιλάνε για τον εαυτούλη τους αντί για το έργο που καλούνταν να παρουσιάσουν, συγγραφείς και μπλόγκερς αμήχανοι γιατί δεν ήξεραν πώς να υποστηρίξουν ένα βιβλίο που θεωρούσαν μπούρδα, αλλά έτρεξαν να ανταποκριθούν στο κάλεσμα για να βγουν σε 238 φωτογραφίες και εκδότες να αγριοκοιτάζουν συγγραφείς από τον εκδοτικό τους που ναι μεν ήρθαν, αλλά δεν αγόρασαν και πάει λέγοντας. 


Πάνε και οι ουρές 200 ατόμων και βάλε στις παρουσιάσεις που έκαναν τα “μεγαθήρια” του λογοτεχνικού μας στερεώματος, η γνωστή κατάσταση: “Θα πάω στον τάδε, του έχω υποχρέωση, θα βγάλω και γαμάτη φωτο, θα έρθει και στη δική μου παρουσίαση και θα γίνει πανικός”. 

2) Ο κόσμος σάς βαρέθηκε.
Οι αναρτήσεις των συγγραφέων (και καλά) σε καιρό πανδημίας έδωσαν ρέστα ανοησίας. Όλες, βέβαια, έγιναν με σκοπό να κρατηθούν στη δημοσιότητα, εξάλλου υπάρχει και ο περίφημος αλγόριθμος του φέισμπουκ, που θέλει να κάνεις συνεχώς αναρτήσεις (και με τη μάπα σου), για να πέφτεις συχνά στον τοίχο των ανυποψίαστων θυμάτων. Έτσι, είδαμε πλείστες φωτογραφίες, βιβλία (που ελάχιστοι διαβάζουν), απόψεις για τα μέτρα, για άλλους εργασιακούς κλάδους κτλ. Για τα UFO  δεν έγραψε κανείς, κρίμα όμως, είναι κάτι που οι άνθρωποι του χώρου γνωρίζουν καλά.


Επίσης, θα παρακαλούσαμε τους συγγραφείς, που έχουν ανέβει στο καλάμι τους και τραβάνε προς τη δόξα, να καταγγείλουν ΚΑΙ τους εκδότες τους, που τους γλεντάνε με τρέλα και εκείνοι σκύβουν γεμάτη χάρη, και όχι να ουρλιάζουν μόνο και δήθεν να καυτηριάζουν τα διάφορα που συμβαίνουν στην κοινωνία μας. 
Για άλλη μια φορά, βέβαια, αποδεικνύεται ότι οι συγγραφείς μας αντί να διαβάζουν και να γράφουν, λιώνουν μέσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σαν φουσκωμένα παγώνια, απελπισμένοι, και εντελώς βαρετοί. 

3) Στο εξωτερικό οι εκδοτικοί κλαίνε.
Πτώση στις πωλήσεις, προβλήματα στη διανομή, πρόβλημα στη διάθεση χαρτιού. Σε όσες χώρες υπήρχε αναγνωστική κουλτούρα (π.χ. Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία) οι πωλήσεις κρατάνε ακόμα, ωστόσο το κοινό δείχνει να στρέφεται σε καλά (και κλασικά) βιβλία, όπως επίσης σε e books/ audio books. 
Πριν αρχίσετε να πανηγυρίζετε, αγαπητοί συγγραφείς και εκδότες, και σκέφτεστε ποια βιβλιαράκια θα μετατρέψετε σε ηλεκτρονικά, σάς επισημαίνουμε τη φράση, από την οποία μάλλον θα γλίστρησε το βλέμμα σας: “καλά και κλασικά βιβλία”. 


Γιατί όμως;
Γιατί η πραγματικότητα ξεπέρασε τη μυθοπλασία, ο κόσμος ψάχνει κάτι που να μπορέσει να υπερπηδήσει το άγχος, την κατήφεια και το μπανάλ που σέρβιραν πολλοί με αδύναμες πλοκές, χάρτινους χαρακτήρες, διαλόγους της πλάκας, κλεμμένες υποθέσεις (κάτι ακούσαμε και για λογοκλοπές). 

4) Ο κοσμάκης τώρα που δεν είναι υποχρεωμένος να πάει στην παρουσίαση και να πάρει το βιβλίο του τάδε, δεν αγοράζει.
Ναι, αγαπητοί μας συγγραφείς, δεν γνωρίζατε δηλαδή ότι πολλοί από τον περίγυρό σας αγόραζαν τα βιβλία σας από υποχρέωση και μόνο; 

5) Netflix.
Τα σάρωσε όλα. Ο κόσμος θέλει να δει, ελάχιστοι θέλουν να διαβάσουν. Αν σκεφτούμε, κιόλας, ότι πολλοί βρίσκονται μέσα στο σπίτι με τα παιδιά που δεν μπορούν να βγουν έξω, ελάχιστη ησυχία υπάρχει για ανάγνωση. 

6) Free downloading.
Χιλιάδες αναγνώστες κατέβασαν ηλεκτρονικά βιβλία, που πλέον τα διαθέτουν ελεύθερα. Ποιος ο λόγος να αγοράσουν; 

Το βιβλίο αλλάζει, η κοινωνία αλλάζει, ωστόσο κάποιοι έχουν σκαλώσει στη ματαιοδοξία τους. Είναι άτομα που δεν επιθυμούν να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους, όπως ισχυρίζονται στις πληρωμένες συνεντεύξεις, αλλά να δείξουν στον περίγυρό τους ότι ΕΞΕΔΩΣΑΝ βιβλίο, άρα είναι κάποιοι, για να μπουν στο μάτι άλλων συγγραφέων (ότι ναι, βρήκαν εκδοτικό), για να βάλουν φώτο αγκαλιά με κάποιον γνωστό από τον χώρο (την ώρα που τον βρίζουν) για να μαζέψουν μίζερα λάικ, για να πάρουν το διαδικτυακό ναρκωτικό τους, τη δόση δημοσιότητάς τους, για να γεμίσουν το κενό τους.


Ξεχάσατε κάτι όμως: Να γράψετε ένα καλό βιβλίο… 


Και τώρα που θα σας φάει η αφάνεια, και ίσως πιάσετε στα χέρια σας τα αριστουργήματά σας και τα διαβάσετε, όπως και ένας αναγνώστης, να νιώσετε την ντροπή ως το μοναδικό ρούχο που σας ταιριάζει. 

Καλά, μην εκνευρίζεστε. Εμείς τι φταίμε; Στο κάτω κάτω είχαμε την ατυχή εμπειρία να σας διαβάσουμε. 
 

Παρουσιάσεις και άλλα φαινόμενα

του Obi Wan Kenobi

© 2019 by Achilleas and Camilo