© 2019 by Achilleas and Camilo

Το κείμενο αναδημοσιεύεται από το bookitocat.com

 

Είμαι η Ερατώ και στο σημερινό μάθημα θα μιλήσουμε για το πώς να ΜΗΝ προωθείς το βιβλίο σου. Γνωρίζουμε όλοι αυτούς τους καινούργιους συγγραφείς που κάνουν κάποιες μικρές αμαρτίες ώστε να πείσουν εμένα, αλλά και εσένα γλυκέ μου αναγνώστη, να διαβάσουμε το βιβλίο τους. Εγώ θα μιλήσω σε εσένα αγαπητέ μου συγγραφέα και το μάθημα ξεκινάει τώρα.

…ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΩΤΟ…

Μην ζητάς να αγοράσουν το βιβλίο σου για να του κάνουν κριτική/προώθηση.

Κάπου εδώ είναι το μεγαλύτερο φάουλ που μπορεί να κάνει ένας συγγραφέας. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν επικοινωνήσει μαζί μου συγγραφείς για να διαβάσω το μυθιστόρημα ντεμπούτο τους και να εκφέρω την γνώμη μου. Είναι όμως αρκετές οι φορές (βασικά δυο τρεις περιπτώσεις, αλλά και μία πολύ θα ήταν) που μου έχουν πει «Αν δεν είναι μεγάλο έξοδο για εσένα, μπορείς να το βρεις εδώ link». Με λίγα λόγια, να μου έχουν ζητήσει συνεργασία με προϋπόθεση να αγοράσω εγώ το βιβλίο… Ριζοσπαστικό θα έλεγα.

ΔΕΝ ΖΗΤΑΣ ΣΕ BOOK BLOGGERS ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΩΘΗΣΟΥΝ. Είναι απλός κανόνας. Μην τον παραβείς. Εάν το κάνεις υπάρχουν δύο τινά.

Πρώτον: Να σου πει ο blogger «Αν θες να σου κάνω κριτική τότε στείλε μου ένα αντίτυπο άμα είναι». Εσύ να αρνηθείς και να μείνει εκεί η ιστορία. Να ξέρουμε, όμως, ότι οι περισσότεροι book bloggers δεν είναι ειδικοί κριτικοί λογοτεχνίας με σπουδές στο εσωτερικό και εξωτερικό και βγάζουν λεφτά μετά από κάθε κριτική. Αντίθετα, είναι κάποια άτομα που γράφουν για το χόμπι τους σε μια σελίδα επειδή αγαπάνε το διάβασμα (τουλάχιστον αυτό ισχύει για εμένα). Δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράζουν κάθε βιβλίο που υπάρχει εκεί έξω, άρα ούτε το δικό σου. Εάν είχαν την οικονομική δυνατότητα τότε θα αγόραζαν το βιβλίο για το οποίο μαζεύουν λεφτά τόσους μήνες και όχι πιθανότατα το δικό σου. Αυτό, βέβαια, δεν κάνει το δικό σου βιβλίο λιγότερο καλό ή του ρίχνει την αξία, αλλά κάνει τον blogger επιλεκτικό στις αγορές του. Π.χ. Όσο καλός και να είναι ο Nesbo δεν θα πάω να αγοράσω Nesbo αλλά θα πάω να αγοράσω Gaiman γιατί λατρεύω την γραφή του. Αυτό δεν κάνει λιγότερο καλό συγγραφέα τον Nesbo.

Δεύτερον: Το καλύτερο σενάριο είναι ο blogger να μην σου απαντήσει καν ή να σου αρνηθεί ευγενικά και να τελειώσει εκεί το θέμα. Το χειρότερο σενάριο είναι να σε διαολοστείλει, αλλά εγώ δεν είμαι υπερ τόσο επιθετικών λύσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μόλις έχασες κάθε δυνατότητα συνεργασίας μαζί του στο μέλλον. Επίσης, να γνωρίζεις ότι ένας blogger δεν λειτουργεί ποτέ μόνος του. Σίγουρα θα έχει μια παρέα blogger (πολύ πιθανό ομαδική στο messenger ή στο instagram) με τους οποίους συζητάει τα πάντα… ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Άρα αυτήν την στιγμή έγινες αντικείμενο συζήτησης σε μια ομάδα blogger και πίστεψε με δεν σταματάει εκεί. Το όνομα σου και το βιβλίο σου θα συζητηθεί με διαφορετικά άτομα σε φάσεις τύπου «Άκου τι έπαθε η τάδε» ή «Ρε συ και σε σένα σου έτυχε; Εμένα μου έτυχε με αυτόν». Με λίγα λόγια, το βιβλίο σου απλά μπήκε στην μαύρη λίστα αρκετών blogger και τώρα πρέπει να αρχίσεις να αγχώνεσαι.

Και στις δύο περιπτώσεις εάν δουν το βιβλίο σου στο ράφι κάποιου βιβλιοπωλείου απλά θα γελάσουν και θα προχωρήσουν στο επόμενο ενδιαφέρον βιβλίο. Συγχαρητήρια, πέτυχες ακριβώς το αντίθετο από αυτό που ήθελες.

Υποσημείωση: Μην ζητάς ανταλλαγή του βιβλίου σου με κάποιο βιβλίο που έχει ο blogger στο ράφι του, ειδικά εάν έχει δώσει υψηλή βαθμολογία. Κανείς δεν θα δώσει βιβλίο που του αρέσει για να πάρει ένα βιβλίο που δεν ξέρει εάν είναι ωραίο. Υπογράμμισε το δύο φορές και πέρνα το με highlighter.

… ΜΑΘΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ …

Μην ζητάς κριτική/προώθηση και μετά ανακοινώνεις ότι το έδωσες σε κάποιον με περισσότερους followers.

Το μάθημα αυτό είναι απλό και πέφτει κάτω από τους κανόνες ευγένειας. Μην λες ότι θα παρέχεις ένα δωρεάν αντίτυπο για προώθηση/κριτική ώστε ο blogger να το περιμένει και να αγχώνεται, καθώς οι ταχυδρομικές υπηρεσίες δεν είναι και ότι καλύτερο, και στο τέλος να του πεις «Κάποιοι άλλοι με πολύ αναπτυγμένο αριθμό followers είναι διατεθειμένοι να το προωθήσουν οπότε σε πρώτη φάση θα το στείλουμε σε αυτούς τελικά». Προφανώς και όλοι καταλαβαίνουμε ότι όσοι περισσότεροι followers τόσο το καλύτερο, αλλά δες το πριν στείλεις μήνυμα. Να ξέρεις, αγαπητέ μου συγγραφέα, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την αθέτηση μιας συμφωνίας κάνοντας τον άλλο να νιώθει λίγος. Ποτέ μα ποτέ μην αθετείς μια συμφωνία γιατί ούτε σε εσένα θα άρεσε να έστελνες το βιβλίο σου σε έναν blogger και να σου έλεγε μετά από δύο βδομάδες «τελικά σκέφτομαι να δώσω χρόνο σε έναν πιο γνωστό συγγραφέα, αλλά άμα ακόμα θες να έρθω στην παρουσίαση σου δεν έχω θέμα».

Και να ξέρεις, εδώ ισχύει ότι και από πάνω. Τίποτα δεν μένει κρυφό για πολύ.

… ΜΑΘΗΜΑ ΤΡΙΤΟ…

Δεν είναι πάντα αρετή η επιμονή.

Η μητέρα μου μου έμαθε ότι η επιμονή και η υπομονή είναι αρετές που πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος. Εγώ θεωρώ ότι υπάρχουν και κάποια όρια πχ ο stalker καλό είναι να μην επιμένει (κάπου εδώ ντεντέκτιβ βγαίνουν στο δρόμο για να βρουν το χιούμορ της Ερατώς… α περίμενε είναι ανύπαρκτο). Ο blogger πολλές φορές είναι ευγενικός και λέει «όχι» εμμέσως πλην σαφώς για να μην σε κάνει να νιώθεις άσχημα… μην το εκμεταλλεύεσαι. Τα μηνύματα τύπου «Μήπως υπάρχει ενδιαφέρον για αγορά τωρα;» ανά ένα μήνα είναι περιττά γιατί πίστεψε με εάν υπήρχε ενδιαφέρον θα το είχες μάθει σίγουρα.

Εάν συνεχίσεις μπορεί να αναγκάσεις τον blogger να πει κουβέντες που θα μετανιώσει και το κρίμα στο δικό σου λαιμό (και στις τύψεις του blogger γιατί θα το σκέφτεται συνέχεια και θα νιώθει άσχημα).

… ΜΑΘΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ…

Μην είσαι αγενής.

Προφανώς το να μην είσαι «αγενής» ισχύει σε κάθε κοινωνική συναναστροφή και δεν είναι ένας καινούργιος κανόνας που φτιάχτηκε μόνο για εσένα. Γενικά κανείς δεν πρέπει να είναι αγενής, ούτε εσύ, ούτε εγώ. Αλλά πες πως έχεις κάνει όλα τα παραπάνω και ο blogger γυρνάει και σου λέει «Δεν ενδιαφέρομαι να το αγοράσω στο κοντινό μέλλον ή στο μακρινό. Ευχαριστώ για την ενημέρωση και εάν τελικά με ενδιαφέρει θα επικοινωνήσω εγώ μαζί σου». Δεν χρειάζεται να απαντήσεις ειρωνικά ή με αγένεια μιας και, συγνώμη που το λέω, εσύ φταις για αυτήν την απάντηση. Και δεν χρειάζονται ειρωνικά σχόλια τύπου «Πότε να σε ξαναρωτήσω; Μη το στείλω και ξεχαστεί στο ράφι». Γιατί όπως είπα παραπάνω θα πετύχεις αυτό που δεν θες, δηλαδή να μην διαβάσει κάποιος το βιβλίο σου, ακόμα και αν αυτός ο κάποιος είναι ένας (ποτέ δεν είναι μόνο ένας).

Αυτά ήταν τα τέσσερα απλά μαθήματα που δίνω εγώ, μια ταπεινή άσημη blogger, σε εσένα γλυκέ μου συγγραφέα, ώστε να μην κάνεις τα λάθη των προκατόχων σου. Σε ευχαριστώ πολύ που κάθισες έως το τέλος και συγνώμη εάν σε πρόσβαλα αλλά όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται.

Αυτά, λοιπόν, για σήμερα γλυκά μου βιβλιογατάκια. Τα λέμε στο επόμενο άρθρο. Μέχρι τότε διαβάστε πολύ, κλάψτε γιατί δεν έχετε τον χρόνο να διαβάσετε όλα τα βιβλία που θέλετε, προσπαθήστε να μην σας σκοτώσει το tbr σας και ευχηθείτε στο τέρας κάτω από το κρεβάτι σας καλή τύχη με το βιβλίο που γράφει.

Οδηγίες προς νέους συγγραφείς

της Ερατώς Τριβιζά