Διάβασα το ο «Ιούδας φιλούσε υπέροχα» πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι πολλά από την υπόθεση, σίγουρα όμως θυμάμαι πως ήταν ένα κακό βιβλίο, ωστόσο ήταν και ένα βιβλίο που έγινε εκδοτικό φαινόμενο για όλους τους σωστούς λόγους. Κυρίως δε γιατί κατάφερε να βάλει το πιο παρεξηγημένο αλλά και «έντιμο» είδος λογοτεχνίας στον χάρτη, για να παραμείνει εκεί μέχρι τις μέρες μας…

Η ροζ λογοτεχνία- περί ης ο λόγος- δεν γούσταρε ποτέ να πλευρίζει αυλικούς, δεν έγλυψε τα τσανάκια κανενός επιδοτούμενου λόγιου, δεν προσπάθησε ποτέ να προβληθεί  ως κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά ήταν. Φτηνή; Ναι! Αγοραία; Ναι! Δήθεν; Σε καμία περίπτωση. Τη στιγμή που διάφοροι φερέλπιδες συγγραφείς κυκλοφορούν τη σπουδαιοφάνεια τους στα καλντερίμια των σόσιαλ μίντια και πληρώνουν συστημικές πατσαβούρες για σαλόνια απογυρεύοντας την εύνοια του κάθε σαχλαμάρα γκουρού (Κέζα, Κατσουλάρης, συμπληρώστε κατά το δοκούν) εκείνη έχει απλά τη δύναμη να επιβάλλεται και να κουμπώνει σε κάμαρες «απεγνωσμένων νοικοκυρών» όπως τα ζάναξ στον οισοφάγο. Το πιο σημαντικό, να πουλάει!

Θα ήταν σίγουρα υπερβολικό να πούμε ότι το βιβλίο της Μάιρας Παπαθανασοπούλου  ξεκίνησε αυτή την παράδοση, όχι όμως και το ότι την εδραίωσε. Την εποχή που βγήκε τα σόσιαλ μίντια ήταν ανύπαρκτα, η Δημουλίδου στα σπάργανα και η Μαντά άγνωστη μεταξύ αγνώστων, η επιτυχία του λοιπόν δεν απετέλεσε μόνο τον πρόδρομο αλλά και το σημείο αναφοράς. Κατάφερε να εμπνεύσει, να λοιδορηθεί (από τους κατά συνθήκη Φανφάρες), να προσφέρει ταύτιση σε ένα τεράστιο αναγνωστικό κοινό, να μεταφερθεί ακόμα και στην μικρή οθόνη.

Πανάξιο, καρτελίσιο respect στη συγγραφέα του, όχι μόνο για την καρυδάτη δήλωση ότι «δεν θεώρησε ποτέ τον εαυτό της συγγραφέα» τη στιγμή που κινούμαστε σε ένα χώρο που ο κάθε ανεκδιήγητος Χειμωνάς οικειοποιείται τον τίτλο, αλλά κυρίως διότι δεν θέλησε ποτέ να δρέψει τις δάφνες της. Ακολούθησαν κι άλλα βιβλία της, αυτή τη φορά αξιόλογα μπορώ να πω, που δεν σημείωσαν την ίδια εμπορική επιτυχία. Όχι ότι την ένοιαξε ιδιαίτερα, το one hit wonder της το είχε κάνει. Και η αλήθεια είναι ότι πούλησε υπέροχα…

Ο ''Ιούδας'' πουλούσε υπέροχα

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου

© 2019 by Achilleas and Camilo