H μπύρα ήταν η μοναδική απόλαυση στην ζωή του Τζέσυ, μια απόλαυση που με τα χρόνια είχε εξελιχθεί σε πάθος. Συχνά οι φίλοι του στην παμπ που  τα έπινε μετά την δουλειά τον άκουγαν να λέει ''τίποτα  στην ζωή δεν μπορεί να συγκριθεί με ένα ποτήρι παγωμένη μπύρα ''.  Επίσης συχνά πολύ συχνά τον τελευταίο καιρό πάλι οι φίλοι του μάζευαν από την παμπ τυφλα μεθυσμένο και τον κουβαλούσαν μέχρι το σπίτι του γιατί από την πολύ  την σούρα δεν έβλεπε μπροστά του. Τον τελευταίο μάλιστα καιρό είχε και δυο απανωτά ατυχήματα- σοβαρά ατυχήματα- όταν μεθυσμένος από το προηγούμενο βραδυ παραπάτησε πάνω σε κάποια σκαλωσιά και έπεσε. Την πρώτη φορά είχε γλιτώσει με ένα μόνο κάταγμα στο χέρι την δεύτερη φορά όμως παραλίγο να πέσει μέσα σε ένα λάκκο με ασβέστη. Θα συναντούσε φριχτό θάνατο αλλα την είχε γλιτώσει για μερικά εκατοστά. 

 

Από τότε φίλοι και συνάδελφοι είχαν προσπαθήσει να του βάλουν μυαλό να σταματήσει το ποτό η τουλάχιστον να το περιορίσει σε λογικά πλαίσια διότι εδώ που τα λέμε η μπύρα είναι το πλέον θρεπτικό ποτό. Σχεδόν υγρή τροφή δηλαδή. Άλλο όμως να πίνει κανείς τρεις τέσσερις μπύρες την ημέρα και άλλο εικοσιτέσσερις. Εκτός από τα δύο αυτά ατυχήματα στην δουλειά και την απειλή της απόλυσης που κρεμόταν έκτοτε μόνιμα πάνω από το κεφάλι του το πάθος του αυτο του είχε κοστίσει και την απόλυτη μοναξιά στην προσωπική του ζωή. Και είναι λογικό αν το καλοσκεφτεί κανείς. Ποια γυναίκα θα μπορούσε να ανεχτεί ένα τέτοιο πωρωμένο πότη, έναν αλκοολικό έναν άνθρωπο που ξοδεύει όλα του τα χρήματα στην μπύρα.

 

Δυστυχώς όμως το πάθος του για την μπύρα έμελλε να του κοστίσει και την ίδια του την ζωή. Ασφαλώς κανείς δεν μπορεί να πει πως έγινε το αληθινά αξιοπερίεργο γεγονός που θα σας διηγηθώ. Ωστόσο έχω πολλές φορές διαβάσει την ιατροδικαστική γνωμάτευση και βάσει αυτής  αλλά και της γνώσης για τις κινήσεις του ανθρώπου που άλλωστε υπήρξε φίλος μου, θέλω να πιστεύω ότι τελικά έχω πετύχει να μαντέψω σωστά περί του τι ακριβώς έγινε εκείνο το μοιραίο τελευταίο βράδυ της ζωής του φίλου μου. Ακόμα λοιπόν κι αν σας φανεί απίστευτη αυτή η ιστορία είμαι βέβαιος ότι τα πράγματα έγιναν κάπως έτσι: 

 Ήταν ένα ζεστό απόγευμα του Ιούλη όταν ο Τζέσυ γύρισε σπίτι του από την δουλειά. Διψούσε πολύ. Τα πέντε μπουκάλια ( και ναι είμαι σε θέση αυτό να το γνωρίζω από τις μετέπειτα μαρτυρικές καταθέσεις των συναδέλφων του) που είχε ήδη πιει στην δουλειά μαζί με τ άλλα παιδιά είχαν ήδη γίνει ιδρώτας και ούρα. Ένιωθε το στομάχι του απελπιστικά κενό, το λαρύγγι του αφόρητα ξερό και την ζωή του όπως πάντα φριχτά άδεια. Άνοιξε το ψυγείο για να πιει. Προς μεγάλη του απογοήτευση εκεί μέσα  δεν υπήρχε ούτε ένα μπουκάλι. Στο πρόσωπο του ζωγραφίστηκε δυσφορία στην προοπτική  ενός βραδυού  χωρίς καθόλου ποτό. Έχωσε τα χέρια βαθιά στις τσέπες του παντελονιού του. Τίποτα, ούτε σεντ δεν υπήρχε εκει. Έψαξε κάθε του τσέπη με την σειρά και με μεγάλη επιμέλεια. Τίποτα. Έψαξε ύστερα μέσα στο σπίτι κάθε γωνιά, κάθε ξεχασμένο τασάκι  η παλιο πορτοφόλι, κάθε σακάκι, κάθε μπουφάν,κάθε παντελόνι. Έψαξε οπουδήποτε ξεχνάει κανείς λίγα κέρματα. Τίποτα. Το ποσο που κατάφερε να συγκεντρώσει δεν έφτανε ούτε για μισό ποτήρι μπύρας.

 

Και τότε ο Τζέσυ έκανε την μοιραία ευχή. Ανοιξε το στόμα του και μ ολη την δύναμη της ψυχής του είπε: Μακάρι να άνοιγα την βρύση και να έτρεχε μπύρα, μόνο μπύρα.  Ασφαλώς κανείς δεν ήταν μπροστά εκείνη την ώραν για να μπορεί θετικά να βεβαιώσει οτι πράγματι ο Τζέσυ έκανε μια τέτοια ευχή. Από την εξέλιξη όμως των γεγονότων και την κατοπινή έρευνα στο διαμέρισμά του θεωρώ ότι έτσι έγιναν τα πράγματα όσο απίστευτο κι αν ακούγεται.

 

Σαν να το βλέπω τώρα με τα μάτια μου. Ο Τζέσυ δεν πιστεύει οτι η ευχή του θα εισακουστεί όμως διψάει και ανοίγει την βρύση. Η βρύση τρέχει μπύρα. Ξανθιά και παγωμένη όπως η καρδιά του λαχταράει. Τότε ο Τζέσυ βάζει το στόμα κάτω και πίνει, πινει, πινει. Πρέπει να ήπιε μέχρι που δεν άντεχε άλλο το στομάχι του και τότε ο οργανισμός του ζήτησε νερό. Γιατι -και αυτό ασφαλώς το ξέρουν όλοι οι δυνατοί πότες- ο άνθρωπος δεν εχει φτιαχτεί για να κυλάει στις φλέβες του οινόπνευμα. Χρειάζεται νερό για να ζήσει. Μάλιστα οι δυνατοί πότες για να αντέξουν μια ολονυχτία ποτού νοθευουν πάντοτε το αλκοόλ στο αίμα τους με μικρές αλλα ικανες δόσεις νερού.

 

Αυτή λοιπόν η ανάγκη να νοθεύσει το αλκοόλ στο αίμα του πρέπει να ηταν η αιτία που οδήγησε τον Τζέσυ έξω από το ντραγκστορ του Μπιλ Χίκοκ όπου και βρεθηκε τελικα πεσμένος νεκρός. Ο Μπιλ εκείνη την ώρα έκλεινε καθως ηταν ήδη δώδεκα κι εμείς εδώ στην επαρχία είμαστε οικογενειάρχες άνθρωποι και πάμε νωρίς για ύπνο. Οπως αργότερα κατέθεσε ο Μπιλ, ο Τζεσυ τον πρόλαβε πριν κατεβάσει ρολά και τον παρακάλεσε να του δώσει ενα μπουκάλι νερό. Ο Μπιλ τον κοίταξε παραξενεμένος. Σ αυτήν εδώ την γωνιά της γης οι άντρες πίνουν από την βρύση βλέπετε δεν είμαστε μικροβιοφοβικοί πρωτευουσιάνοι της ανατολικής ακτής να αγοράζουμε εμφιαλωμένα. Ωστόσο όσο παράξενο κι αν του φάνηκε το αίτημα του Τζέσυ, ο Μπιλ άνοιξε πάλι το μαγαζί του και πούλησε ενα μπουκάλι νερό στον Τζέσυ. Ναι, τα λεφτά που ειχε καταφέρει ο Τζέσυ να ανακαλύψει κάνοντας ανασκαφές σε ολάκερο το φτωχικό του  του έφτασαν για ενα μπουκάλι νερό.

Ο Μπιλ λοιπόν πούλησε κείνο το μοιραίο μπουκάλι, κατέβασε ρολά και  έφυγε. Αργότερα απαντώντας σε ερώτηση του σερίφη Τόμας Μπράουν, ο Μπίλ  διαβεβαίωσε τις αρχές ότι το μπουκάλι εκείνο που που είχε πουλήσει στον Τζέσυ περιείχε αγνό καθαρό μεταλλικό νερό από το Τσόκτοου Κρήκ του Κολοράντο. Ο Μπιλ όμως δεν ειδε ποτε τον Τζέσυ να πινει απο εκείνο το μπουκάλι. Βιαστικά έκλεισε το μαγαζί του και έφυγε. Σε ερώτηση του σερίφη πως του είχε φανεί ο Τζέσυ ο Μπιλ είχε απαντήσει: ''μεθυσμένος όπως πάντα άλλωστε''.  Δεν διέφερε σε τίποτα η κατάσταση του απο τα συνηθισμένα γι αυτό και ο Μπιλ δεν ανησύχησε μαζί του.

 

Το βεβαιο παντως ειναι οτι ο Μπιλ ήταν ο πρωτος που βρήκε τον Τζέσυ νεκρό όταν το πρωι πήγε να ανοίξει το μαγαζί του. Ο Τζέσυ κειτόταν ακριβως μπροστά στην είσοδο του καταστήματος και αληθινα δεν ηταν καθόλου ευχάριστο το θέαμα που παρουσίαζε. Σαν ενα γιγάντιο έντομο που καποιος το χει πατήσει με το παπούτσι του και κολυμπάει στην λύμφη του ετσι κι ο Τζέσυ με την κοιλιά ανοιγμένη και σπλάχνα του χυμένα έξω κολυμπουσε σε σε ενα υγρό που έμοιαζε με αίμα ανακατο με μπύρα. Ο τόπος ολόκληρος σε ακτίνα πολλών μετρων βρωμούσε όχι μονο σήψη αλλα και αλκοόλ. Στα χερια του ο Τζέσυ κρατούσε ακόμα εκείνο το μπουκάλι νερό που του χε πουλήσει το προηγούμενο βραδυ ο Μπιλ. Αλλα το μπουκάλι ήταν άδειο. Γρήγορα μαζεύτηκε όλο το χωριό και τα νεα διαδόθηκαν ταχύτατα σε ολοκληρη την κομητεία. Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει το μυστήριο. Πως τελικα είχε πεθάνει ο Τζέσυ; Η προφανής απάντηση ηταν απο το αλκοόλ και πράγματι αυτο απέδειξε και νεκροψία.

Ο Τζέσυ είχε καταναλώσει πάνω απο 40 λιτρα μπύρας ετσι που το στομάχι του έσκασε η κοιλιά του άνοιξε και το αλκοόλ πλημμύρισε τα εσωτερικά του όργανα. Πως όμως είχε καταφέρει ενας ανθρωπος να πιει μια τόσο μεγάλη ποσότητα από την στιγμή μάλιστα που δεν είχε επισκεφτεί καμια πάμπ το τελευταίο βράδυ της ζωής του; Οι μαρτυρίες όλων των ανθρώπων που διέθεταν καταστήματα στην περιοχή κατέληγαν στο συμπέρασμα 'οτι ο Τζέσυ δεν ειχε αγοράσει ούτε ενα μικρό ποτήρι μπύρας  εκείνο το βραδυ. Η επίλυση λοιπον του  μυστηρίου  απαιτούσε αστυνομική έρευνα. Ο σερίφης ωστόσο δεν ανακάλυψε τίποτα στο σπίτι του Τζέσυ τίποτα που να εξηγεί το μυστήριο. Ούτε λεφτά βρέθηκαν πουθενά πραγμα που επιβεβαίωνε τις μαρτυρίες ότι ο Τζέσυ δεν είχε αγοράσει ούτε ενα ποτήρι μπύρα το τελευταίο βράδυ της ζωής του. Γρήγορα ο σερίφης παράτησε την έρευνα και ξαναγύρισε στην αγαπημένη του ασχολία:  το κάπνισμα στριφτών τσιγάρων με τα πόδια πάνω στο γραφείο.

 

 Εγω όμως συνέχισα με επιμονή και αυτό που ανακάλυψα με έκανε να αναθεωρήσω την κοσμοθεωρία  μου γύρω από το τι υπάρχει τελικα πίσω από το ορατό σύμπαν. Ήδη φαντάζομαι θα καταλάβατε τι εννοώ. Παίρνοντας την άδεια από το σερίφη Τόμας Μπράουν επιχείρησα κι εγω την προσωπική μου έρευνα στο διαμέρισμα του Τζέσσυ. ΄Όπως και όλοι οι προηγούμενοι που ειχαν ψάξει τον μικρό αυτο χωρο ετσι κι εγω γρήγορα απογοητέυτηκα. Η μέρα όμως ήταν ζεστή και δίψασα. Άνοιξα την βρύση λοιπόν και έβαλα το κεφαλι μου απο κατω να πιω. Η βρύση ετρεχε νερό αλλα με κάποια περίεργη γεύση που μου θύμιζε ποτό. Επιπλέον το υγρό αυτό πράγματι μυριζε αλκοόλ. Πήρα δειγμα και το έστειλα στο χημείο της κομητείας.

 

Η απάντηση ήρθε μετα απο μερικές ημέρες και επιβεβαίωσε τις υποψίες μου. Υπήρξε κάποια μέρα που η βρύση του Τζέσυ εσταζε μονο αγνη παγωμένη ξανθιά μπύρα. Το μυστήριο είχε λυθεί εν μέρει. Το συζητήσαμε με τον σερίφη και καταλήξαμε σε αυτό: για κάποιο άγνωστο λόγο η βρύση του Τζέσυ εκεινο το τελευταιο βραδυ της ζωής του έβγαζε μόνο μπύρα και καθόλου νερό.  Ετσι εξηγούνταν τα 40 λίτρα μπύρας που σύμφωνα με τον ιατροδικαστή είχε καταναλώσει ο Τζέσσυ το τελευταίο εκείνο βράδυ της ζωής του. Πως μπορεί όμως μια βρύση να βγάζει μπύρα αντί για νερό;

 

Νέος γύρος ερευνων ξεκίνησε σε ολόκληρη την κομητεία αλλα απέβη άκαρπος. Κανεις δεν είχε κάνει μια τετοια δολιοφθορά. Αν βρίσκοταν κάποιος τότε θα αντιμετώπιζε την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση. Αναγκαστικά λοιπόν ο σερίφης έκλεισε την υπόθεση και ο φάκελος: θάνατος Τζέσυ Γουέιλς τοποθετήθηκε στο ράφι.

 

 Εγω όμως τώρα πια είμαι βέβαιος πως ξέρω  και σας προειδοποιώ: να προσέχετε τι εύχεστε...

Ο άνθρωπος που έπινε μπύρα

του Γιώργου Σταφυλά

© 2019 by Achilleas and Camilo