© 2019 by Achilleas and Camilo

Αίμα. Πότε αλήθεια ξεκίνησαν όλα; Μήπως εκείνο το μεσημέρι στην κατασκήνωση που άνοιξε η μύτη μου απ’ τον καύσωνα και έσταξε στο μαξιλάρι;

Ή λίγα χρόνια αργότερα στην κάμαρη της εστίας της, όταν το είδα βγαίνοντας από μέσα της να νοτίζει τα σεντόνια;

Ίσως πάλι στο πρώτο κόντρα ξύρισμα, να πέφτει σαν φθινοπωρινή ψιχάλα πάνω στο νεροχύτη.

«Τι στοιχεία έχουμε;»

«Η σήμανση περισυνέλεξε δύο κάλυκες των εννέα χιλιοστών, πυροβολήθηκε από κοντινή απόσταση με σταθερή και ευθεία βολή. Ξεκαθάρισμα λογαριασμών»

«Εθνικότητα;»

«Κούρδος»

«Καλώς , μόλις ολοκληρώσετε την αυτοψία επικοινωνήστε με το συνεργείο του δήμου για να καθαριστεί το σημείο και να παραδοθεί πάλι στην κυκλοφορία»

Αίμα. Όπως και να το δεις δεν έχει ταυτότητα. Αλλά τελικά τρέχει από παντού το άτιμο…

Μόνο αίμα

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου