Σαν να μην έφτανε η ζέστη, τα ξεπουλημένα βραβεία, οι πληρωμένες κριτικές, οι διάφοροι καβαλημένοι, που νομίζουν ότι έχουν ενδιαφέρον, την ώρα που προκαλούν μια αλυσιδωτή αντίδραση χασμουρητών με την μπαναλαρία τους, παρατηρήσαμε κάτι άλλο που μας έφερε για άλλη μια φορά στα όρια της απελπισίας.

“Ψυχολογικό θρίλερ”

 


Αυτή η μικρή επισήμανση πάνω στο εξώφυλλο βιβλίου είναι, ίσως, η χαριστική βολή σ’ έναν χώρο που η σοβαροφάνεια και το χαμηλό επίπεδο έχουν καταπνίξει τα πάντα. 

Ναι, είναι γνωστό τα τελευταία έτη ότι το αστυνομικό υποχωρεί, αφού ο ένοχος του εγκλήματος είναι ο ίδιος ο συγγραφέας, που φρόντισε να αποτελειώσει το έργο του και το κοινό (με απαιτήσεις). Επίσης, το romance/ erotica (εξ απαλών ονύχων πάντα, με θωπείες κτλ) κλυδωνίζεται, οπότε συγγραφείς και εκδότες έχοντας σπάσει το κεφάλι τους, έχοντας βάλει εμπρός το iq της απύθμενης βλακείας τους, ανακάλυψαν τη “νέα” (εδώ χασμουριόμαστε) τάση από εξωτερικό, το φοβερό ψυχολογικό θρίλερ.

Με περίσσεια χάρη, αστραπιαία ταχύτητα και με διάθεση “θα σας σκίσω, τσογλάνια, παίζω το ψυχολογικό στα δάχτυλά μου (χεριών και ποδιών) όρμησαν τα αστέρια του λογοτεχνικού στερεώματος να δείξουν ότι κατέχουν οποιοδήποτε είδος και άμα γουστάρουν το εξελίσσουν. 

Με μπόλικη ανωμαλία, ανατροπή, αηδία (και φυσικά κακοποίηση) και ό,τι άλλο κατεβάσει ο νους κάθε συγγραφέα (και φυσικά ό,τι κακότεχνα έχει αντιγράψει) άρχισαν τα εν λόγω μυθιστορήματα να κατακλύζουν την αγορά προς τέρψη του αδηφάγου κοινού.

Εμάς δεν μας πέφτει λόγος. Ας γράψουν ό,τι θέλουν, αρκεί να το κάνουν καλά και να γουστάρει ο κόσμος. 

Όμως, βρε παιδιά, τέτοιο άγχος σάς διακατέχει μαζί με αγωνία, τέτοια κακομοιριά, που βάλατε στο εξώφυλλό σας την επισήμανση: “Ψυχολογικό θρίλερ” μην τυχόν και δεν καταλάβει το κοινό περί τίνος πρόκειται; 
Δηλαδή, το οπισθόφυλλό σας δεν αρκεί; Ή θεωρείτε το κοινό σας χαζό, όπως συνηθίζετε να λέτε σε κουβεντούλες με τους τιτάνιους εκδότες σας;

Σας προτείνουμε σφραγιδούλες με το είδος σας για να αφήνετε το αποτύπωμά σας πάνω σε κάθε καρδιοχτυπούσα θαυμάστρια, σε περίπτωση που αναρωτηθεί τι είναι αυτό που μόλις διάβασε. 


Αφού νιώσατε την ανάγκη να το δηλώσετε τόσο εμφανώς, μάλλον ούτε εσείς είστε σίγουροι για το τι έχετε γράψει.


Ας μην πάμε στην πολύ προχωρημένη (για εσάς) σκέψη, που λέει ότι το καλό βιβλίο δεν έχει είδος. 
Σας αφήνουμε με τις πληρωμένες κριτικές σας, που πλέον τις γνωρίζουν πολύ περισσότεροι, από όσοι νομίζετε. 

Τα λέμε. Πάλι βλακεία κάνατε, αλλά αν δεν είχαμε και εσάς, με ποιον θα γελάγαμε;

Λογοτεχνική Σφραγίδα

(λέμε τώρα)

του Όμπι Ουάν

© 2019 by Achilleas and Camilo