Όσο εμείς εξακολουθούμε να συζητάμε για το αν το «Έτερος Εγώ» θα περάσει το κατώφλι του Νέτφλιξ και για το αν η Μαρκουλάκαινα γνώριζε για τα χαρχαλέματα του Λιγνάδη, οι Τούρκοι έρχονται με μια ακόμα έκπληξη. Γενικώς οι γείτονες φαίνεται πως στο σινεμά όταν θέλουν να κάνουν κάτι καλό το κάνουν, έχουν την τεχνογνωσία, έχουν τα λεφτά και εικάζω πως το κέντρο κινηματογράφου τους δεν σκορπάει λεφτά για να κάνουν ταινίες οι ατάλαντες κόρες του Βούλγαρη και του Δραγασάκη (αν και εδω προφανώς η παραγωγή είναι ιδιωτική).

Η «Φατμά» ακολουθεί τα χνάρια του εξαιρετικού «Ethos», μόνο που αν στο τελευταίο έχουμε ένα δράμα χαρακτήρων της σύγχρονης Τουρκίας εδώ βλέπουμε ένα άρτια δομημένο θρίλερ. Πρωταγωνίστρια μια καθαρίστρια που ψάχνοντας τον αγνοούμενο άντρα της που έχει αποφυλακιστεί διαπράττει, αρχικά χωρίς τη θέληση της, μια σειρά ανεξιχνίαστων φόνων.

Και αν κανείς αναρωτιέται γιατί δεν την συλλαμβάνει η αστυνομία η απάντηση είναι απλή. Γιατί είναι αόρατη! Γιατί είναι γυναίκα στην κάργα πατριαρχική Τουρκία, γιατί είναι καθαρίστρια, γιατί ανοίκει στην κατώτερη κάστα. Γιατί ποιος θα μπορούσε αντιληφθεί ως απειλή κάποιον που μαζεύει τα σκατά των άλλων.

Το «Φατμά» πέρα από τις συγκλονιστικές ερμηνείες (το έχουμε συνηθίσει πια από τους Τούρκους ηθοποιούς), πέρα από τη νευρώδη σκηνοθεσία που συνθέτει ένα κλειστοφοβικό νουαρ στη χαώδη Κωνσταντινούπολη, πέρα από τον βραδύκαυστο αλλά και συνάμα καταιγιστικό ρυθμό που πατάει πάνω στο γερό σενάριο και την άρτια παραγωγή, αποτελεί πάνω από όλα μια ενοχλητική αλληγορία…

Βαθμολογία: Evet!

MV5BNmM1NDNhN2MtYzMzNi00MTY2LWE5NTYtZWVl
FireShot-Capture-058-Netflix-www.netflix

''FATMA''

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου