Θέλω να είμαι ποιητής 
ευαίσθητος , μοιραίος
νάχω την κόμη πίπτουσα με χάρη εις τους ώμους
-σε κότσο ή ελεύθερη-
-ανάλογα την ώρα-
να μαι μονίμως σοβαρός 
να είμαι ποιητής ωραίος!

 

Να χω το βλέμμα στο άπειρο πάντα εστιασμένο 
ν αναστενάζω ενίοτε (πάντοτε εκ των έσω) (ν)
να είμαι όμως και θερμός 
-ενίοτε λαγνοβοών-
ως και καυλοπυρέσσων

 

και να πηγαίνω στων ποιητών τας ευγενείς αθροίσεις
να κάνω χαριτομενιές 
-ως είθισται και πρέπει-
να κάνω τσιριτσάνζουλες να δέχομαι υποκλίσεις

να με λατρεύουν άπειραι 
ευαίσθητες κοπέλες
πανέμορφες ανάλαφρες 
ή και ψαροκασέλες

 

Κι όλοι οι άλλοι ποιηταί 
νάχουν για μένα φθόνο 
και μυστικά , συν δυό , συν τρεις 
πάντα με χαμηλή φωνή
και πάντοτε φοβούμενοι
ας μ ονομάζουν όνο

 

Και να φορώ οπωσδήποτε 
μπότες , να φέρω ξίφος
και νά χω ως και άλογο 
δια τας μετακινήσεις 
και πάντοτε ανάλογο
υψιπετές περήφανον 
του Δον Κιχώτου ύφος

..........

κι όχι με το παραμικρό
 

να δέρνω τους ανθρώπους !
-ντροπή ανάλγητος ψυχή-
-οποία βαρβαρότις-
κι απέ να παίρνω τα βουνά 
και τους βραχώδεις τόπους
να τρώγω μουνουχότραγους 
-οποία χυδαιότης-
να οδηγώ το subaru με τους 200 ίππους 
-αντί να έχω άλογο , ως όφειλα ο ιππότης-

 

και που ειναι η συνείδησις η οικολογική μου;
να αγκαλιάζω τα σκυλιά , να μή πατώ τις βρούβες
και νά μαι αλληλέγγυος με όρνεα και κούβες;

 

και που ναι ο αντιρατσισμός
να λέω τον gay πούστη
-ειναι ποιητού καμώματα αυτά που σας διηγούμαι 
πές τε μου σας παρακαλώ 
ή μήπως του Προκρούστη;

  

θέλω βρε, να γίνω ποιητής 
ποιητής πολύ ωραίος
ευαίσθητος , λεπταίσθητος
(και λίγο αρουραίος)

μα δε μ αφήνει ο χαρακτήρ

-όφου το γιασεμί μου-

μα δε μ αφήνει ο χαρακτήρ
που έχω ο χυδαίος .....

 

Αστερούσια Ορη 
Κρήτη 

Ευγενείς πόθοι

του Κώστα Ψαράκη

© 2019 by Achilleas and Camilo