Όταν έφτασε στα χέρια μου το βιβλίο του Κώστα Ζαχαράκη, δεν θα σας κρύψω ότι ένιωσα μια παράλογη ίσως υπερηφάνεια. Ο λόγος είναι ότι έχουμε φιλοξενήσει διηγήματα και ποιήματα του στο cartel, και η συλογή διηγημάτων του ‘’Ο Κανένας’’ είναι η πρώτη του ολοκληρωμένη δουλειά που δημοσιεύεται έντυπα. Το ποιόν του σαν συγγραφέας το γνωρίζαμε από πριν, οπότε δεν εκπλαγήκαμε από την ποιότητα των διηγημάτων του.

Πρώτη εντύπωση, το βιβλίο αυτό καθ΄ αυτό από τον εκδοτικό οίκο ΔΕΡΕ, που προσωπικά δεν τον γνώριζα, αλλά από την προσεχτική έκδοση, το όμορφο λιτό εξώφυλλο και φυσικά από την επιλογή του συγγραφέα κέρδισε την εμπιστοσύνη μου.

Ο τίτλος του βιβλίου ‘’Ο Κανένας’’ ταιριάζει απόλυτα με το συναίσθημα που σου αφήνουν οι 20+1 ιστορίες του Ζαχαράκη.

«Αύριο τέτοια ώρα δε θα υπάρχω», λέει ο ήρωας στην πρώτη κιόλας σελίδα και όπως όλοι οι χαρακτήρες του Ζαχαράκη νιώθεις ότι έχουν μια φευγαλέα και εφήμερη παρουσία.  Όλοι μας κάποια στιγμή της ζωής μας είμαστε ο Κανένας , αλλά και πάλι, μέσα στα σκοτάδια της ανυπαρξίας και της ματαιότητας, υπάρχουν εκλάμψεις ή στιγμές λύτρωσης για πολλούς από εμάς, όπως και για πολλούς από τους ήρωες αυτού του βιβλίου . Είτε αυτοι είναι αποτυχημένοι ηθοποιοί, , είτε γιοί ενός αυστηρού πατέρα, είτε ληστές που φοβούνται το φως, όλοι έχουν τις πρωταγωνιστικές στιγμές τους, στιγμές που αναδύονται από το βυθό της άσημης ζωής τους, και έστω και για λίγα δευτερόλεπτα γεύονται καθαρό οξυγόνο.

Οι 21 ιστορίες αφήνουν μια γλυκόπικρη αίσθηση μοναξιάς και ματαιότητας, αλλά με έναν υπόγειο ποιητικό τρόπο που είναι το χάρισμα του Ζαχαράκη ,και κάνουν τις σελίδες του βιβλίου μελαγχολικά απολαυστικές.

Είναι 21 ιστορίες pop όπως λέει σωστά ο Ζαχαράκης. Οι πιο πολλές καθημερίνες, με ήρωες γνωστούς μας που τους βλέπουμε να περπατούνε στο δρόμο , στο μετρό, να κάθονται στο παγκάκι κάποιου πάρκου. Διάφοροι Κανένας που όλοι όμως έχουν λόγο ύπαρξης, και ζωντανεύουν από τις σελίδες του βιβλίου.

Κλείνω, με μια αγαπημένη ατάκα του βιβλίου, που την αφιερώνω σε όλους τους cartelistas:

«Καλλιτέχνης δεν είναι αυτός που παραχωρεί τη θέση του στον ηλικιωμένο, αλλά εκείνος που τον πετάει από το παράθυρο του τρόλεϊ»

978-618-84420-8-5.mainImage.jpeg
2-18.jpg

Κριτική

του Αλέξανδρου Πετρόχειλου

© 2019 by Achilleas and Camilo