Αγαπητή Χίλντα, σήμερα αποφάσισα να πρωτοτυπήσω, απονέμοντας το «Χρυσό Βατόμουρο» της στήλης μας στο βιβλίο σου με τη μορφή ανοιχτής επιστολής. Και αυτό γιατί θεωρώ ότι δεν είσαι κακή συγγραφέας, είσαι ωστόσο μετριότατη. Δεν γνωρίζω αν μπορείς και καλύτερα, αυτό για το οποίο είμαι βέβαιος ωστόσο είναι ότι- όπως όλοι οι μέτριοι συγγραφείς-είσαι μια χαρά δικτυωμένη στα κυκλώματα. Και τα βιβλία σου τα βγάζεις στο Μεταίχμιο, και τις συνεντεύξεις σου τις δίνεις αβέρτα και σε συλλογικές απόπειρες αστυνομικών διηγημάτων συμμετέχεις μαζί με άλλους μέτριους ή απλά εκκολαπτόμενους Jo Nesbo. Για να σου πω την αλήθεια «θαυμάζω» τους ανθρώπους που έμαθαν να καλύπτουν τις ανεπάρκειες τους με δημόσιες σχέσεις, είναι κι αυτό ένα ταλέντο-το δίχως άλλο…


Επιστρέφοντας στο βιβλίο σου- το βατο (μουράτο)- όμως αγαπητή Χίλντα οφείλω να σου κάνω μερικές επισημάνσεις. Κατά αρχάς ένα καλό αστυνομικό χτίζεται πάνω σε ένα ισχυρό υπόβαθρο, κατά προτίμηση κοινωνικοπολιτικό. Πάρε το παράδειγμα του Maurice Attia που ο δόλιος μόνο διδακτορικό δεν απέκτησε πάνω στον Γαλλο-Αλγερινό πόλεμο και τις εκατέρωθεν θηριωδίες. Πάρε εκείνο του δικού μας Γιάννη Μαρή που πέρασε πριονοκορδέλα τη Ναζιστική κατοχή. 


Για να στο θέσω όσο πιο απλά μπορώ, με μια χούφτα ψωραλέα βινύλια μπορείς μια χαρά να μπεις στην ΕΛΣΑΛ αλλά σοβαρό αστυνομικό δεν φτιάνεις, θέλει και λίγη έρευνα βλέπεις το άτιμο, θέλει και έναν στιβαρό κεντρικό χαρακτήρα. Όπως ο επιθεωρητής Καζαμπόνα ένα πράγμα, δυστυχώς λησμονώ το όνομα του δικού σου. Ήταν βλέπεις τόσο άοσμος και σχηματικός που πρέπει να ανατρέξω ξανά στις σελίδες του βιβλίου σου. 


Θα αφήσω για το τέλος την πλοκή αγαπητή Χίλντα, εκεί θέλεις ζόρικα τεχνάσματα, όχι ευκολίες. Διάβασε λίγο παραπάνω Kerr για να καταλάβεις τι εννοώ. Δεν μπορώ όμως να στα λέω όλα εγώ Χίλντα μου. Άσε που είσαι απασχολημένη με τις παρουσιάσεις, τους αργυρώνητους κοντυλοφόρους και τις «συλλογικές απόπειρες». Που να γράψεις έτσι σωστό αστυνομικό καλή μου. Μόνο μέχρι λίγες χούφτες βινύλια θα φτάνει η πένα σου…

Χρυσό Βατόμουρο νο4

Χίλντα Παπαδημητρίου 

Για μια χούφτα βινύλια

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου

© 2019 by Achilleas and Camilo