Οι 9 ώρες στα Εξάρχεια, είναι μια συλλογή διηγημάτων από 9 διαφορετικές πένες, 9 διαφορετικές ματιές, όπου όλοι όμως οι συγγραφείς του βιβλίου νιώθουν και περιγράαφουν τη διαφορετικότητα και την ιδιαιτερότητα των Εξαρχείων,  και την μετουσιώνουν σε ουσιαστικό υλικό των ιστοριών τους.

Τα εξάρχεια είναι ένα νησί χωρίς τη θάλασσα. Δεν νομίζω ότι ταιριάζω κάπου, γι αυτό νομίζω ότι μου ταιριάζει αυτό το μέρος.

Ένα γκράφιτι που μιλάει, ένας αποτυχημένος δημοσιογράφος, ένα άρρωστο σκυλί, η μυστηριώδης εξαφάνιση μιας σολίστ, η μυστική ζωή ενός άγνωστου περαστικού και μια πολυκατοικία που αλλάζει και μαζί της αλλάζει η περιοχή  και οι άνθρωποι, αλλά συνάμα παραμένουν ίδιοι.

Κάνω την επανάσταση της γέννησης μου το βράδυ και η πρώτη πράξη που γνωρίζω είναι αυτή της σιωπής.

Τα Εξάρχεια δεν είναι μόνο η τοποθεσία όπου λαμβάνουν μέρος οι 9 ιστορίες, αλλά μερικές φορές είναι και ήρωας των ιστοριών. Η παρουσία του παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των χαρακτήρων αλλά και στην πλοκή των διηγημάτων. Άλλες φορές φανερά και ουσιαστικά και άλλες φορές υπόγεια και υποδόρεια. Τα Εξάρχεια είναι παρόντα από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου.

Ο αέρας των Εξαρχείων αναδύει πάντα ένα συνονθύλευμα από καυσαέριο, κάτουρο, μπογιά σε σπρέι και, φυσικά, χημικά της αστυνομίας.

Τα Εξάρχεια δεν αγιοποιούντε, δεν εξιδανικεύοντε. Βλέπουμε την αληθινή εικόνα της ιστορικής συνοικίας της Αθήνας, απογυμνωμένη από πολιτικά κίνητρα και κουλτούρες. Εκτός από τις δυσάρεστες οσμές όμως ο αέρας των Εξαρχείων μυρίζει ιστορία, αγώνες, τέχνη, βιβλία και ανθρώπινες ζωές.

Υπάρχουν εκείνοι οι έξω που ποτέ δε ζήσανε τη φιλοξενία απου προσφέρουν οι κάτοικοι και την ξενιτιά αυτών που μάχονται αυτή τη περιοχή, απλά ακούνε τα νέα της γης αυτής, όπως ακούνε για έναν πόλεμο μακριά μας.

Δεν είναι τυχάιο ότι από τόσες περιοχές της Αθήνας, το βιβλίο αυτό καταπιάνεται με την συγκεκριμένη περιοχή. Τα Εξάρχεια αν και βρίσκονται ακριβώς στο κέντρο της Αθήνας, για πολλούς θεωρούνται μια άλλη χώρα. Γι' αυτους τους ‘’έξω’’, τα Εξάρχεια θα είναι για πάντα το μαύρο πρόβατο.

Αν είναι να είσαι πρόβατο, τουλάχιστον γίνε μαύρο.

Τα Εξάρχεια είναι σίγουρα το μαύρο πρόβατο για την σημερινή κυβέρνηση, που προσπαθεί να το φέρει στον ίσιο δρόμο. Αλλά τα Εξάρχεια δεν είναι απλά τα κτίρια του, οι κάτοικοι του , οι πλατείες του και τα μαγαζιά του. Τα Εξάρχεια είναι ένας ζωντανός οργανισμός, που ζει και αναπνέει, μάχεται, αντιστέκεται, κάνει λάθη ,λοιδορίται,  πέφτει, σηκώνεται, αλλά συνεχίζει και επιβιώνει .Όπως και η ελληνική λογοτεχνία στο σύνολο της.

 

Συλλογικό έργο

« 9 ώρες στα Εξάρχεια »

(Εκδόσεις Λέμβος)

Κριτική του Αλέξανδρου Πετρόχειλου

© 2019 by Achilleas and Camilo