Ένα de profundis στην εποχή του facebook...

...ή όπως λέει η συγγραφέας , στην εποχή του ηλεκτρονικού σκουπιδότοπου.

 

40 επιστολές  με αφορμή έναν χωρισμό - δηλαδή ένα μικρό θάνατο -, που ξεχειλίζουν λυρισμό, ποίηση, ειρωνεία, αγάπη και οργή. 

...αν σε είχα μπροστά μου θα σε σκότωνα για να σε κλάψω με την ησυχία μου...κι όταν βεβαιωθώ πως δεν θα ξυπνήσεις ποτέ ξαπλώνω δίπλα σου, παίρνω το μικρό μου opinel, και ανοίγω αστραπιαία πριν το μετανιώσω τις φλέβες μου. Σε φέρνω πάνω μου και σε αγκαλιάζω. Αυτό δεν ήθελες; Να πεθάνουμε μαζί έλεγες.

Οι 40 επιστολές πένθους είναι ένα ονειρικό παραλήρημα, με ποιητικές αποχρώσεις, και συμβολισμούς. Άλλοτε κατανοητούς και ερμηνευτικά εξηγήσιμους και άλλοτε αφηρημένους, θολούς και γκρίζους, όπως συμβαίνει στα όνειρα, αλλά και στους εφιάλτες μας.

Κάθε πρωί την ώρα που ξημερώνει ονειρεύομαι πως ζω ακόμη, ονειρεύομαι πως ανοίγω την πόρτα και κρύβομαι πίσω της με ένα λουλούδι , για να σε υποδεχτώ, ύστερα όμως ακουμπάω το χέρι στο στήθος και καταλαβαίνω πως είμαι νεκρή. Οι νεκροί δεν ονειρεύονται, οι νεκροί μόνο κοιμούνται.

 

Η ηρωίδα- αφηγήτρια, μια πυροτεχνουργός που τα χαλκούνια της λάμπουν όσο διαρκεί ένα « σ' αγαπώ » και μετά...σκοτάδι,  αγαπάει παράφορα και εγκαταλείπεται από μια άλλη γυναίκα, που άλλες φορές χαρακτηρίζεται ως νεράιδα, άλλες φορές ως πόρνη, αλλά εγώ θαρρώ πως η μια ιδιότητα δεν εξουδετερώνει την άλλη. 

Ο θυμός σου μου είπες, είναι δίκαιος! Σαρδόνιο το γέλιο μου, αλλά την ώρα εκείνη μου έλειψε το θάρρος, μου έλειψε το θάρρος να σου πω :« άντε και... άντε για καμιά πίπα στον γέρο γιατί ο ναργιλές μου μοιάζει πολυτέλεια»

 

Προσπαθεί λοιπόν να ισορροπήσει και να μεταφράσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις της μετά από ένα δραματικό χωρισμό, μέσα από μια λυρική περιπέτεια, με συνοδοιπόρους φανταστικούς ή  αλληγορικούς χαρακτήρες, όπως η  Σελεστίνα , ο Αυτοκράτορας, ή οι προσωπικοί αγαπημένοι μου Δυσμάς και Γέστας, οι δυο ληστές που σταυρώθηκαν δίπλα στον Χριστό

Ο Δυσμάς και ο Γέστας σταμάτησαν ένα ταξί και με έχωσαν μέσα κακήν κακώς. Με στρίμωξαν στη μέση και κάθισε ο ένας από τα δεξιά και ο άλλος από τα αριστερά μου.. Ηρέμησε μου λέει ο πρώτος θα σε πάμε στο σπίτι και θα σου πούμε τι ακριβώς συμβαίνει, θα σου πούμε γιατί η Σταύρωση επαναλαμβάνεται μια φορά κάθε μήνα, γιατί τα φαρμακεία διανυκτερεύουν και γιατί μας κατηγορούν άδικα.

Η πυροτεχνουργός  ψάχνει τη δική της λύτρωση, μέσα από τις αλλόκοτες καταστάσεις που βιώνει ή φαντασιώνεται, και οι οποίες μετουσιώνονται σε επιστολές όπου στο τέλος τους καταλήγουν σε πιο πεζά και κυνικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή sms.

Μήνυμα στο Messenger :Βρε άντε στον διάβολο, παράτα με ,τελειώσαμε σου είπα, τελειώσαμε. Πήγαινε να δεις κανέναν ψυχίατρο.

Εν κατακλείδι;  Το βιβλίο 40 γράμματα πένθους, που χαρακτηρίζεται στο υπέροχο εξώφυλλο του ως ρομαντική κομεντί, αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση οδύνης θανάτου και νοσταλγίας, όπως αφήνει πάντα ένας χωρισμός, μέσα από μια πρωτότυπη ονειρική περιπέτεια με υπέροχες ποιητικές πινελιές της συγγραφέως με το ψευδώνυμο Μαριέλ Νικοδήμος, η οποία επιδεικνύει  ένα πρωτότυπο ύφος και μια ιδιαίτερη ευκολία στην αρμονική συνύπαρξη πεζού και ποιητικού λόγου.

Είμαι νεκρή με ένα μπουκέτο λυρισμού πάνω στο τάφο μου.
 

 

 

Μαριέλ Νικοδήμος

« 40 γράμματα πένθους »

(Εκδόσεις Εξάντας)

Κριτική του Αλέξανδρου Πετρόχειλου

© 2019 by Achilleas and Camilo