...για τον αδελφό, Χάρη

 

Γυρίζεις πλάτη σ' αδελφό

Μιας και σε βάραγε μικρό·

Η αμαρτία

Στρέψε το βλέμμα σου αλλού

σως να είν’ κι αυτός αλλού

Στην απραξία

Μα θέλω να σε ξαναβρώ

Να μην κοιτάξω με καημό

Την ιστορία

 

Μια φάση προκαρκινική

Στου πέλματός μας την αφή

Ημικρανία

Άσε με λίγο να σου πω

Μήπως και δεις γιατί πονώ

Και συνηθίζω

Δωσ' μου μόνο ένα σ ‘αγαπώ

Λιγάκι και ορθοποδώ

Και συνεχίζω

Σαν μου το πεις μες στο ρυθμό

Και το τσιγάρο σταματώ

Θα ξεμεθύσω

 

Μήπως μπορέσω να σε βρω

Μία ψυχή χαρτογραφώ

Και προχωρήσω

 

Και προχωρήσω σαν παιδί

Που μόνο του αναζητεί

Μίαν αλήθεια

 

Μίαν αλήθεια μαγική

Μες στης οργής του ενοχή

Στα παραμύθια

 

Γιατί είναι πάντα το παιδί

Που έχει δίκαιη εκδοχή

Για τη μαγεία

 

Στην αλητεία των πολλών

Που δε θα είναι μεθ’ ημών

Η οκνηρία

 

Γι' αυτό άκου με προσεκτικά

Πρώτη και τελική φορά

Παρακαλώ σε

 

Μες στης ψυχής τα ουρλιαχτά

Είν’ του παιδιού η ξενιτιά

Και ξανά σώσε

 

Και ξαναδωσ' μου αναπνοή

Μες στης καρδιάς τη συνοχή

Να μ ’αγαπήσω

 

Στου περιθώριου την ακμή

Βαδιζω μες στην ταραχή

Ας ξεγλιστρήσω

 

Να ξαναστήσω μια ζωή

Ανθρώπινη και αληθινή

Με μια μαγεία

Μια κινησούλα τόσο απλή

Να καθαρίσει η βροχή

Την αμαρτία

4179853-TAOXUYMQ-7.jpg

Του Παιδιού η Ξενιτιά

του Νίκου Β. Παπαδόπουλου