Ανάθεμα στις ώρες της αναμονής για μια ανάσα. 

Στα όνειρα που έγειραν καταμεσής ,λίγο πριν απ’ το τέλος.

Στις λέξεις ,που έγιναν βράχοι στα χείλη μας, ασήκωτοι,

λυγίζοντας μας .

Στα παραγγέλματα που ρίζωσαν τα πόδια μας .

Ανάθεμα στη γύμνια μας.

Ευκολοδιάβαστοι.

Σα νουβέλα δίχως ξώφυλλο.

Ανάθεμα, στη διπλωμένη άγονη σκέψη μας.

Στο θάρρος που δεν μας χαρίστηκε.

Στις ασυγκράτητες όμορφες στιγμές, που με άνωθεν εντολή,

τιθασεύσαμε.

Στην ακόρεστη δίψα μας για τ’ απλά.

Σε μια αυτανάφλεξη η ψυχή μας ,αιώνια.

Concrete

Πολίτης του Κόσμου

του Αναστάσιου Δελλαπόρτα

© 2019 by Achilleas and Camilo