Σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον η ανθρωπότητα έκανε μια τρομερή ανακάλυψη. Στην πιο απομακρυσμένη άκρη του γαλαξία μας εντόπισε έναν μικρό πλανήτη που λόγω του μεγέθους του μέχρι τότε περνούσε απαρατήρητος. Η επιστημονική κοινότητα του έδωσε το όνομα Κορώνιουμ – 27 λόγω των 27 μικρών δορυφόρων που βρίσκονταν σε τροχιά γύρω του. Λίγα χρόνια μετά την ανακάλυψή του και ύστερα από πολλές προσπάθειες αποστολής μη επανδρωμένων οχημάτων, επιστήμονες κατάφεραν να στείλουν διαστημόπλοιο με επιβάτη ένα ανδροειδές – εξερευνητή, με το κωδικό όνομα KR-19. Αποστολή του μια και μοναδική: η εξερεύνηση αυτού του μυστηριώδους πλανήτη.

Ύστερα από 120 χρόνια μοναχικού ταξιδιού ο KR – 19 επιτέλους έφτασε σε τροχιά γύρω από τον Κορώνιουμ – 27. Η πρώτη εικόνα που μετέδωσε στην Γη ήταν ενός πλανήτη που έμοιαζε με την Γη. Κατάφυτος με το 1/3 περίπου να καλύπτεται από νερό. Μετά από μια πλήρη περιστροφή 12,5 ωρών γύρω από τον πλανήτη, το ανδροειδές εντόπισε το σημείο προσεδάφισης του, σε ένα ξέφωτο μέσα στην καρδιά ενός δάσους. Η κάθοδος ξεκίνησε.

Στην αρχή σύλλεγε πληροφορίες για το έδαφος, τον αέρα και το νερό. Τα αποτελέσματα των ερευνών του στέλνονταν άμεσα στην Γη μέσω του υπερυπολογιστή με την ονομασία Incabok. Μετά από λίγο καιρό όμως αυτός ο ισχυρός υπολογιστής σταμάτησε να μεταδίδει, λόγω κάποιου σφάλματος στον προγραμματισμό του. Tο KR-19 εξακολούθησε να συλλέγει στοιχεία ακολουθώντας μια συγκεκριμένη ρουτίνα αυξάνοντας τον κύκλο έρευνας του γύρω από το διαστημόπλοιο του ακριβώς 40,3μ την ημέρα.

Μήνες μετά και ενώ η έρευνα τον έφερε στην άκρη του δάσους συνέβη κάτι ανέλπιστο. Πλάσματα τα οποία δεν διέφεραν πολύ από του ανθρώπους στη Γη, υπήρχαν εκεί μπροστά του. Είχαν 2 χέρια, 2 πόδια, έντονη τριχοφυΐα, κεφάλι, 2 μάτια, 2 αυτιά. Μα είχαν πάνω τους κάτι πολύ περίεργο, που τους έκανε πολύ διαφορετικούς από εμάς. Από το ύψος της δικής μας μύτης μέχρι κάτω από το πιγούνι κάτι σαν μάσκα κάλυπτε τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου. Όλοι φαίνονταν ίδιοι. Και το ακόμα πιο περίεργο; Αυτό το είδος μάσκας υπήρχε ακόμα και στο πρόσωπο των μικρών παιδιών!

Το KR-19 κρυμμένο πίσω από την βλάστηση, σε ασφαλή απόσταση παρατηρούσε από ένα μικρό ύψωμα για κάμποσο καιρό αυτά τα πλάσματα. Φαίνεται να είχαν στοιχειώδη συλλογική ζωή με εντελώς πρωτόγονο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ τους αφού, αυτή η περίεργη μάσκα δεν επέτρεπε την εκφορά τίποτα άλλου εκτός από άναρθρες κραυγές. Τα σπίτια τους ήταν πλίνθινα, τα ρούχα τους από προβιές ζώων ενώ περιφέρονταν με γυμνά πόδια παντού . Τα πλάσματα φαίνονταν όλα ίδια και ήταν αδύνατο να καταλάβεις πότε γελάγανε, πότε κλαίγανε ή πότε ήταν θυμωμένοι αφού αυτή η μάσκα κάλυπτε τα 2/3 του προσώπου τους. Το ανδροειδές αποφάσισε να τους καταχωρήσει στην βάση δεδομένων με το όνομα Homo-maskerous.

Ύστερα από ένα μήνα παρακολούθησης το KR-19 εντόπισε ανάμεσα σε αυτή την κοινότητα έναν γηραιό που έμοιαζε να έχει μια ελαφρώς ανώτερη διανοητική λειτουργία από τους υπολοίπους. Για τον λόγο αυτό φαίνεται να έχαιρε τιμές αρχηγού μέσα σε αυτή την υποτυπώδη κοινότητα. Αποφάσισε να τον απαγάγει για να τον μελετήσει καλύτερα.

Με ένα απλό σχέδιο το KR-19 κατάφερε να τον απομονώσει από τους υπόλοιπους και να τον αιχμαλωτίσει. Το πρώτο που αποπειράθηκε να κάνει ήταν να αφαιρέσει την μάσκα από το πρόσωπο του γέρου ιθαγενή. Με έκπληξη ανακάλυψε ότι η μάσκα δεν ήταν κάποιο ξένο σώμα άλλα μια αδιαφανής δερμάτινη μεμβράνη πάχους περίπου 5 χιλιοστών που ξεκινούσε από τα αυτιά και ενσωματώνονταν με τα μάγουλα και το στόμα.

Εξετάσεις αίματος και dna έδειξαν ότι ο homo-maskerous ήταν σχεδόν ίδιος με τον άνθρωπο στη γη. 

Πέρασαν 2 μήνες και το KR-19 είχε καταφέρει να αναπτύξει έναν κώδικα επικοινωνίας με το γέροντα ιθαγενή. Αυτός με μια πρωτόγονη γραφή του αποκάλυψε ότι λεγόταν Τσόρκ. Ο Τσόρκ μέσα από τις ιστορίες της φυλής του, οι οποίες είχαν μετατραπεί σε θρύλους με την πάροδο των αιώνων, περιέγραφε ουσιαστικά την ιστορία των ιθαγενών του Κορώνιουμ – 27.

Το είδος του δεν ήταν πάντα έτσι. Πολλούς αιώνες πριν η κοινωνία τους ήταν ανεπτυγμένη. Ήταν κατά βάση τεχνοκρατική με αποτέλεσμα η ανάπτυξή τους σε τομείς όπως η ιατρική, η τεχνολογία και η οικονομία τους επέτρεπε να ζουν απαλλαγμένοι από άγχος και φτώχεια. Ξαφνικά όμως, στο απόγειο της εξέλιξης τους, συνέβη κάτι αδιανόητο. Μια ασθένεια που δεν μπορούσε να εντοπιστεί ούτε η αιτία της ούτε η θεραπεία της άρχιζε να πλήττει τον πληθυσμό του πλανήτη.

Αρχικά τα συμπτώματα ήταν ήπια, χωρίς ιδιαίτερα συμπτώματα. Σταδιακά όμως άρχισαν να γίνονται έντονα με βήχα και πυρετό ενώ όλο και πιο συχνά άκουγες για θανάτους. Οι πολίτες φοβήθηκαν, κλείστηκαν στα σπίτια τους, σταματήσανε να δουλεύουν και απλά επιβίωναν μέρα με την ημέρα. Σιγά σιγά όλοι οι πολίτες άφησαν τις δουλειές τους. Η ασθένεια τους έγινε εμμονή και όλοι μιλάγανε για αυτή ως ειδικοί ανεξάρτητα το επαγγελματικό τους παρελθόν. Σταδιακά όλοι εξελίχθηκαν σε γιατρούς και αστυνόμους…..ταυτόχρονα….και ο φόβος μεγάλωνε και η ασθένεια σκότωνε…. και ο φόβος μεγάλωνε και η ασθένεια σκότωνε…. και ο φόβος μεγάλωνε και η ασθένεια σκότωνε….

Με τον καιρό μελέτες έδειξαν ότι ο μοναδικός τρόπος να προφυλαχθούν οι πολίτες από την άγνωστη ασθένεια ήταν ένας, η τοποθέτηση υφασμάτινης μάσκας μπροστά στο πρόσωπο καλύπτοντας μύτη και στόμα. Τότε ο αρχηγός όλων αποφάσισε κάτι ριζοσπαστικό,, κάθε φορά που έβγαιναν οι πολίτες από το σπίτι τους θα φόραγαν αναγκαστικά μάσκα. Λίγο καιρό αργότερα η μάσκα έγινε απαραίτητη ακόμα και μέσα στα σπίτια μεταξύ των μελών των οικογενειών. Οι αγκαλιές απαγορεύτηκαν, Οι παππούδες απομονώθηκαν από τα παιδιά, τα φιλιά στοργής από την μάνα στο παιδί ποινικοποιήθηκαν, ενώ λίγο καιρό αργότερα ο κάθε άνθρωπος αναγκάστηκε να ζει μόνος του σε μικρά διαμερίσματα χωρίς παράθυρα. Και έτσι πορεύτηκαν για πολλά χρόνια. Και ο φόβος μεγάλωνε και η ασθένεια σκότωνε….

Όλα κατέρρευσαν, η οικονομία, η ευημερία, η ανάπτυξη, η ελευθερία….. και η ασθένεια σταδιακά εξαφανίστηκε μα ο φόβος συνέχιζε να σκοτώνει….

Τότε το KR-19 έφτασε σε ένα τρομερό συμπέρασμα. Αυτό το λεπτό κομμάτι σάρκας που κάλυπτε το πρόσωπο των Homo-maskerous δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα μακάβριο αστείο της φύσης. Η εξέλιξη έκανε την δουλειά της. Ανέπτυξε στο πρόσωπο αυτών των ανθρωποειδών μία φυσική μάσκα. Η φύση τους φίμωσε σαν να μην ήθελε να τους ακούει πια. Σαν να μην ήθελε να βλέπει την έκφραση του φόβου στο πρόσωπό τους, απέναντι στο μάταιο.

Το ανδροειδές ήξερε ότι είχε ανακαλύψει κάτι τρομερό. Προσπάθησε να διορθώσει το σφάλμα στον προγραμματισμό του υπερυπολογιστή για να μεταδώσει στην γη την σπουδαία του ανακάλυψη αλλά κάθε προσπάθειά του έπεφτε στο κενό. Τότε πήρε την αμέσως καλύτερη απόφαση, έπρεπε να γυρίσει στην γη όσο μακρύ και αν ήταν το ταξίδι της επιστροφής.

Ο Τσόρκ δεν του ήταν πλέον χρήσιμος αφού δεν θα επιβίωνε στο μακρύ ταξίδι της επιστροφής. Αποφάσισε να τον ελευθερώσει καθώς δεν τον θεωρούσε απειλή για την αποστολή του. Άνοιξε το κελί που τον κρατούσε και οδηγώντας τον στην έξοδο του διαστημοπλοίου τον άφησε να γυρίσει στην φυλή του.

Χωρίς να χάσει χρόνο το KR-19 ξεκίνησε να προετοιμάζεται για το ταξίδι. Μια σειρά ελέγχων των βασικών συστημάτων του σκάφους το κράτησε απασχολημένο για αρκετό χρόνο. Ξαφνικά και ενώ ολοκλήρωνε τον τελευταίο έλεγχο οι αισθητήρες του «έπιασαν» έναν περίεργο θόρυβο έξω από το διαστημόπλοιο. Ανοίγοντας την βαριά ατσάλινη καταπακτή βρέθηκε μπροστά σε κάτι αναπάντεχο.

Ο Τσόρκ είχε αποκαλύψει στην φυλή του την ακριβή τοποθεσία του διαστημοπλοίου και μόλις άνοιξε η καταπακτή χιλιάδες homo-maskerous όρμησαν στο ανδροειδές με μανία. Το χτυπούσαν με ότι κράταγαν στα χέρια τους, ρόπαλα, πέτρες, ξύλα. Του ξερίζωσαν τα χέρια και τα πόδια ενώ το κεφάλι το άφησαν τελευταίο. Αυτό φρόντισαν πριν το ξεριζώσουν να το σπάσουν και να βγάλουν από μέσα όλα αυτά τα καλώδια και τα τσιπάκια που αποτελούσαν την μνήμη του KR-19. Όλη αυτή η γνώση πήγε χαμένη, δεν μεταδόθηκε ποτέ αφού το Incabok είχε από καιρό σταματήσει να μεταδίδει.

Πίσω στην Γη η ανθρωπότητα είχε ξεχάσει τον KR-19. Πώς να τον θυμάται άλλωστε? Είχε μήνες να επικοινωνήσει από τον μακρινό Κορώνιουμ – 27. Άλλωστε δεν υπήρχε πια χρόνος και διάθεση να ασχοληθεί κανείς με την τύχη του ανδροειδούς. Μια νέα ασθένεια άρχιζε να αποδεκατίζει τον πληθυσμό της Γης. Μια ασθένεια που και οι καλύτεροι γιατροί αδυνατούσαν να βρουν θεραπεία. «Μόνο η πρόληψη σώζει», «όλοι απαραιτήτως να φοράνε μάσκα», «Αποφύγετε τις αγκαλιές με τα παιδιά σας». Ήταν κάποιες από τις οδηγίες των ηγετών και των επιστημόνων.

Έτη φωτός μακριά, στον Κορώνιουμ – 27 το κεφάλι του KR-19 διακοσμούσε πλέον το πλίθινο σπίτι του Τσόρκ σαν τρόπαιο. Τα μάτια του, που αποτελούνταν από δύο μικρά λαμπάκια είχαν ακόμα λίγη ενέργεια να φωτίζουν ελάχιστα το δωμάτιο. Μα και αυτά μετά από λίγο έσβησαν και το δωμάτιο γέμισε και πάλι σκοτάδι……Και ο φόβος στην Γη μόλις είχε αρχίσει να σκοτώνει…

Ο Πλανήτης με τις Μάσκες

του Γεώργιου Πραμαγγιούλη

© 2019 by Achilleas and Camilo