Τα νύχια μου κρατούν δέκα Γεσθημανές

και του σφυριού σου ο οίστρος

σκίζει τα σωθικά μου

Με την κραυγή του ειδώλου

βοούν οι σιωπές των ψευδαισθήσεών τους

πως τάχα μου με πρόδωσες

Κι όταν βρόντηξεν η γης

οι ουρανοί σφύριξαν την ανακωχή μου

με τα δέρματα των αθανάτων

που μάτωσαν την εμπυρία μου -

να μας κοιτώ στο άυλο των γεννήσεων

και να με καρφώνω για του θανάτου μου την απειροσύνη

στον εξακοντισμό του φιδίσιου οράματός μου .

Ερωτική η νύχτα των άκρων μου -

εκεί που ορίζονται οι πεθαμένοι.

Μ' ακούς -;-

Ματωμένες οι στράτες των ανέμων μου

των εαυτών οι μαίνουσες λόγχες -

Στο στήθος των ζωών μου
ο ερωτικός των προσευχών σου .

Concrete

Ο Κήπος

της Ευαγγελίας Πατεράκη