Νέα Ελληνική Λογοτεχνία: Απαξιωμένη πλέον στις συνειδήσεις όλων των σοβαρών αναγνωστών.

Έλληνας συγγραφέας: σχεδόν ανέκδοτο με αναφορές σε Φανφάρες, ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και γκροτέσκους συνειρμούς.

Ποιος φταίει; Σίγουρα όχι η πολιτεία, η πολιτεία ήταν πάντα απούσα ακόμα και όταν βγάζαμε Κουμανταρέα, Ταχτσή και Μουρσελά.

Ο κατήφορος της ελληνικής λογοτεχνίας έχει πολλά ονοματεπώνυμα. Αναφέρω επιγραμματικά τα κυριότερα…

 

Εκδόσεις Καστανιώτη, εκδόσεις Παττάκη: Κακομαθημένοι και πορφυρογέννητοι γόνοι που κληρονομήσαν την επιχείρηση από τον μπαμπάκα. ΑΝΙΔΕΟΙ από λογοτεχνία, άθλιες μεταφράσεις, άθλιες επιλογές, δημοσιουπαλληλικί και αρπακόλα. Όνειδος για τα Ελληνικά γράμματα, ξεφτίλα για τον πολιτισμό μιας χώρας προσδεμένης στο άρμα της ευρωπαικής ολοκλήρωσης, δηλαδή του ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ…  

Εκδόσεις Μεταίχμιο: Σούπερ Μάρκετ, φτήνια και προχειρότητα, μεταφράσεις της πλάκας που μετακυλούν το ευτελές κόστος στον αναγνώστη, ό,τι πάρεις έξι ευρώ, χώνεψε το και βουρ στην τουαλέτα χωρίς πολλά-πολλά.

Ψυχογιός, Λιβάνης: Ανάξιοι αναφοράς, κάθε χώρα έχει την εμπορική λογοτεχνία που της αξίζει, αν έστω σαν επιμελητής, συγγραφέας, μεταφραστής τους προσέγγισες είσαι για πολλούς κεσέδες γιαουρτιών 

Εστία: Ιστορικός οίκος με μεταφράσεις να τραβάς τα μαλλιά σου, αξιομνημόνευτο το πετσόκομμα του Subura που προτάθηκε για βράβευση από τους κοπρίτες του Ε.ΚΕ.Μ.ΕΛ…

Διόπτρα: Κύπριοι παπατζήδες. Έβγαλε ποτέ σοβαρή λογοτεχνία η Κύπρος; Φήμες για ghost writers, ξεφτιλίκι και άγιος ο θεός…

Συνεχίζουμε…

Σαν λογοτεχνία αποτελούμε τον περίγελο της Ευρώπης. Είμαστε τη μόνη χώρα που δεν έχει επίσημο φορέα για προώθηση των συγγραφέων στο εξωτερικό. Ενώ η off-Broadway παραγωγή μας όχι μόνο διεκδικεί δάφνες ποιότητας αλλά εκπλήσσει συνεχώς, η συστημική πλατσουρίζει στο βόθρο της μετριότητας, της ανυποληψίας και του ξεπεσμού…

Δεν βαριέσαι όμως, λεφτά να υπάρχουν (και αγελάδες για άρμεγμα) και όλα καλά και άγια. Λοιπόν, καιρός να ξεμπερδεύουμε με την πάρτη τους, όσο τους αγοράζετε τόσο τους στηρίζετε, όσο τους στηρίζετε τόσο αυτοταπεινώνεστε. Αν δεν υπάρξει νέα πνοή στο λογοτεχνικό τοπίο ο θάνατος των γραμμάτων είναι προδιαγεγραμμένος.

Τελειώστε τους!!!

Μήπως να τελειώνουμε μαζί τους;

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου

© 2019 by Achilleas and Camilo