Δεν είναι κακό να είσαι μέτριος. Κατ’ αρχάς σε γλιτώνει από πολλά πράγματα, την έπαρση, την αλαζονεία, τον τσογλανισμό, επιπλέον δεν χρειάζεται και πολύ προσπάθεια. Έχοντας όλοι μεγαλώσει σε μια κοινωνία του θεάματος μάθαμε να αφορίζουμε τους «μέτριους» και να αποθεώνουμε τους άριστους κρύβοντας κάτω από μοκέτες και κουίντες την αμετροέπεια τους, την κενοδοξία και τις πάσης φύσεως «ιδιοτροπίες» τους.

Δεν αναλογιστήκαμε ωστόσο ποτέ ότι πολλοί από αυτούς χτίσανε καριέρες πάνω σε «επώνυμα», δημόσιες σχέσεις και πουστριλίκια. Δεν κάτσαμε να προβληματιστούμε στιγμή από αποθεωτικές πλην αργυρώνητες κριτικές συστημικών μέσων και ανυπόληπτων γραφιάδων για την αφεντιά τους, «αφού το λέει αυτός καλός θα είναι» μάθαμε να λέμε…

Κάναμε μάλιστα καραμέλα τη φράση «τον φάγαν τα κυκλώματα» ως επωδό αταλαντοσύνης και γραφικότητας. Γιατί αν ήταν καλός θα είχε πετύχει. Εξωθήσαμε στη σφαίρα της φαντασίας τις φήμες πως για να πετύχεις πρέπει να δώσεις κώλο, να βγάλεις βυζί, να γλείψεις τον τάδε, να χαντακώσεις τον δείνα, να πατήσεις σε πλάτες και να που τώρα η πραγματικότητα ήρθε να μας διαψεύσει.

Οι τελευταίες εξελίξεις έφεραν στην επιφάνεια μια αυτονόητη αλήθεια. Δεν πειράζει να είσαι μέτριος, μετράει δε περισσότερο από το να είσαι σκατόψυχος. Και για να λέμε την αλήθεια κανείς από αυτούς τους «μέτριους» δεν ήταν τελικά και τόσο μέτριος. Και πολύ περισσότερο ήταν οι άνθρωποι που έκαναν μια πραγματική επανάσταση στη χώρα της ρέμουλας, της προσποίησης και της ανέξοδης επίδειξης.

Εκεί όπου οι πάσης φύσεως Νάρκισσοι φοβόντουσαν να αγγίξουν την αντανάκλαση του ειδώλου τους εκείνοι ταξίδεψαν στα τρίσβαθα της ψυχής για να ανασύρουν από μέσα τους τις πιο βαθιές και- συχνά επώδυνες- αλήθειες. Όχι μόνο για τους εαυτούς τους, αλλά για όλους μας.

Πράγματι δεν είναι καθόλου κακό τελικά να είσαι μέτριος. Δεν θέλει καν μεγάλη προσπάθεια. Και στο τέλος πάντα κερδίζεις…

Concrete
8664.jpg

Η Επανάσταση των Μέτριων

Του Αχιλλέα Σωτηρέλλου