Φτύνετε και πετάτε χάμω το φάρμακό που σας δίνει με άφθονη υπομονή η νοσοκόμα, ωραία γυναίκα θα ομολογήσετε αν και λίγο ευτραφής για τα γούστα σας, από παιδί προτιμούσατε τις στεγνές σιλουέτες, η Στέλλα στο χωριό είχε σχεδόν αγορίστικο σώμα μόνο που δεν είχατε την ευκαιρία να το ψηλαφήσετε, να ανιχνεύσετε πιθανά κοιλώματα που δεν θα ήταν ορατά στο μάτι, αλλά και η δασκάλα, η κυρία-Μαρία ήταν λεπτή, αυτή όμως είχε μεγάλο στήθος και πολλά μαλλιά που τις πρόσθεταν στρογγυλάδες. Σας το λέω και πάλι, η κατάποση ενός έστω και στυφού σιροπιού θα έπρεπε να γίνεται χωρίς διαμαρτυρίες μπροστά σε μια ωραία γυναίκα, αλλά όσο περνάει ο καιρός, γίνεστε όλο και πιο δύσκολος, θέλετε να βγείτε τώρα αμέσως στον κήπο για περπάτημα, γνωρίζουν όλη τη συνήθειά σας αυτή, μα δεν μπορείτε να κάνετε διαφορετικά. Εδώ η ελεύθερη βούληση αναστέλλεται προσωρινά, αν δεν ολοκληρωθεί η πρωινή σας ρουτίνα - τσάι με φρυγανιές σικάλεως, ελάχιστο βούτυρο με στατίνες, κάποιο φρούτο, τα πρωινά φάρμακα, ανάμεσά τους και το στυφό σιρόπι, είναι απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία του εντέρου σας, και τέλος, πλύσιμο, χτένισμα, ντύσιμο – ορίστε, σε λίγο θα είστε ελεύθερος για τον περίπατό σας. Θα έπρεπε να είστε χαρούμενος που σε αυτή την ηλικία μπορείτε να περπατάτε, με σχετική ευστάθεια μάλιστα, τονίζω και πάλι ότι είναι δείγμα κακής ανατροφής οι διαμαρτυρίες σας . Όταν βγείτε στον κήπο, προσέξτε τη διαδρομή που θα ακολουθήσετε, μην αφαιρεθείτε πάλι όπως την άλλη φορά και στρίψετε αριστερά γιατί τότε, θα χρειαστείτε τουλάχιστον πενήντα βήματα μέχρι την πρώτη στάση, το παγκάκι με τη λειψή σανίδα, πενήντα βήματα είναι υπερβολικά ακόμα και για εσάς που από τότε που μετακομίσατε στην πόλη, αμέσως μόλις τελειώσατε το Γυμνάσιο, περπατούσατε καθημερινά δύο ώρες ακριβώς. Μία ώρα το πρωί μέχρι τη Δημόσια Υπηρεσία στην οποία εργαζόσασταν, και μία ώρα το μεσημέρι επιστρέφοντας στο σπίτι, μια συνήθεια που κρατήσατε και όταν συνταξιοδοτηθήκατε. Παρ’ όλ’ αυτά, τα πενήντα βήματα υπό τις παρούσες συνθήκες είναι επιβαρυντικά για το σκελετό και τους μύες σας, όσους τέλος πάντων από αυτούς συνεχίζετε να διαθέτετε σε αξιοπρεπή λειτουργία. Οπωσδήποτε, προσέξτε να θυμηθείτε να στρίψετε δεξιά ακριβώς στην έξοδο του κτηρίου, δεν υπάρχουν σκαλιά για να σας δυσκολέψουν, περπατάτε τριάντα βήματα, θα τα μετράτε όπως πάντα , αλλιώς μπορεί και να επιταχυνθεί ο ρυθμός της αναπνοής σας, γεγονός που θα σας φέρει δυσφορία και ζάλη και τάση προς λιποθυμία, οπότε και θα πρέπει να φωνάξετε την ωραία αλλά λίγο ευτραφή νοσοκόμα, θα έρθετε σε δύσκολη θέση. Να τονίσουμε εδώ ότι δεν πρέπει να ξεχάσετε πως σήμερα είναι Κυριακή και έχει επισκεπτήριο, θα υπάρχει πολλή κίνηση στον κήπο, είναι ένας μικρός κήπος για τόσους πολλούς τροφίμους. Εφόσον είναι πέρα από κάθε σκέψη να αναβάλλετε τον πρωινό σας περίπατο, καλό θα ήταν να ξεκινήσετε το συντομότερο δυνατόν, πριν ξεπεταχτούν από παντού, γιοι, κόρες, νύφες, γαμπροί, αδελφές, αδελφοί και πάσης φύσεως συγγενείς. Είναι σχεδόν μαγικό, αλλά, για να είμαστε ειλικρινείς, και προϊόν προσωπικού σας αγώνα, το ότι δεν περιμένετε κανέναν. Προτιμήσατε πάντοτε την αδιατάρακτη ηρεμία της μοναχικότητας, ήταν πολύ εύκολο για εσάς να χαθείτε, να ξεχαστείτε, προφασιζόμενος κάθε φορά υπερωρίες στην υπηρεσία, αφήνοντας τηλέφωνα και κουδούνια να χτυπούν περιμένοντας για πάντα μια απάντηση. Νιώθατε την αγωνία τους αρχικά, την οργή και την αδιαφορία στο τέλος, κάθε κουδούνισμα ξεκινούσε φορτίσιμο (αγωνία, οργή) και κατέληγε σε απαλό πιανίσιμο (αδιαφορία), για να σβήσει εντελώς (λήθη) και εσείς ανακουφισμένος παραμένατε αναλλοίωτος, άθικτος. Τρεις φορές την εβδομάδα στο γειτονικό μαγειρείο, τρεις φορές γεύμα στο σπίτι και μία στο σπίτι της κυρίας Μίνας. Είχε πολύ ενδιαφέροντα κοιλώματα η κυρία Μίνα, μέχρι που οι επισκέψεις στο σπίτι της έγιναν δεκαπενθήμερες και τελικά εξασθένησαν σε βαθμό που έσβησαν. Όταν καθίσετε στο παγκάκι, θα ολοκληρώσετε τον πρώτο περίπατο της ημέρας, τον πρωινό, θα επαναληφθεί αυτούσιος το απόγευμα, ευτυχώς χωρίς το φόβο ότι θα στριμωχθείτε αφού το επισκεπτήριο λήγει στις τρεις το μεσημέρι, οι τρόφιμοι χρειάζονται ξεκούραση και ηρεμία. Το ξαναλέω, είστε δύσκολος – ενίοτε, δύσπεπτος – αν και φοβάμαι πως χάνω τα λόγια μου, πρέπει να περιορίσετε τα παράπονα προς το προσωπικό του γηροκομείου, κάνουν το καλύτερο δυνατό και επιτέλους, έχετε αρχίσει να θυμίζετε τον πατέρα σας – στη νεότητά του παρά στα τελευταία του, τα οποία άλλωστε δεν γνωρίζετε καθόλου καθώς δεν ήσασταν παρών το συγκεκριμένο διάστημα της ζωής του. Για να είμαστε ακριβείς, δεν ξαναείδατε τους γονείς σας από τότε που φύγατε από το χωριό, το απολυτήριο του Εξατάξιου Γυμνασίου σας έδωσε την ευκαιρία να αποστατήσετε, εσείς χρησιμοποιούσατε πάντοτε αυτόν τον όρο. Το ότι θυμίζετε πια τον πατέρα σας, τη στρυφνότητα, τη δυσθυμία, την γκρίνια, την ανηδονία του αν θέλετε, δεν οφείλεται τόσο στην ηλικία μια και ξεκινήσατε, να τον μιμείστε εκεί γύρω στα τριάντα. Μια κατάσταση που επιδεινώνονταν λίγο-λίγο με το πέρασμα του χρόνου, για να φτάσετε σήμερα να επιδεικνύετε αυτή την ανεπίτρεπτη συμπεριφορά, και επιτέλους, η καλή ανατροφή δεν μεταβάλλεται σύμφωνα με τις περιστάσεις, θα το πω όμως, μήπως και βάλετε μυαλό τελικά. Μήπως και συμπεριφερθείτε έτσι όπως αρμόζει σε έναν καλλιεργημένο άνθρωπο που αγάπησε τα βιβλία, την καλή μουσική, τη σωματική και πνευματική άσκηση, που έθετε όρια και ήξερε να τα τηρεί. Θα σας πρότεινα, τώρα αμέσως, να κόψετε τη γαρδένια που γέρνει δίπλα σας στο παγκάκι και να την προσφέρετε στην ευτραφή νοσοκόμα που θα έρθει να σας συνοδέψει πίσω στον θάλαμό σας. Οφείλετε να διατηρήσετε την καλή σας ανατροφή, τα σωματικά ρινίσματα που σας εγκαταλείπουν καθημερινά δεν πρέπει να αλλοιώσουν την ευγένεια που αποκτήσατε με τόσο κόπο. Θα παλέψετε γι’ αυτό μέχρι τέλους. Άλλωστε, το άρωμα της γαρδένιας καλύπτει εντέχνως τη δυσοσμία της σάρκας που φθείρεται, κι εσείς δεν υπήρξατε ποτέ δύσοσμος!

Ζήτημα ανατροφής

της Φωτεινής Τέντη

© 2019 by Achilleas and Camilo