Πριν από δύο χρόνια περίπου είχα γράψει ένα κινηματογραφικό σενάριο κατ’ απαίτηση ενός ταλαντούχου κινηματογραφιστή. Αν και δεν προχώρησε λόγω πρακτικών προβλημάτων αποφάσισα αφού το είχα έτοιμο να το στείλω στο αμαρτωλό Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.  Όσοι σχετικοί με το χώρο το είχαν διαβάσει τότε μου είχαν πει πως θα το ενέκριναν με κλειστά τα μάτια αλλά- όπως είπα- το παρελθόν του συγκεκριμένου φορέα δεν με έκανε και ιδιαίτερα αισιόδοξο. 


Οι μήνες περνούσαν, η καραντίνα έφτασε και μαζί με τα πολλά ελληνικά παράδοξα έμαθα κάποια στιγμή πως ολόκληρο το Δ.Σ του Ε.Κ.Κ παραιτήθηκε καθώς δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του. Η στελέχωση του από νέα μέλη έγινε μετά βαΐων και κλάδων υπό επευφημίες και ευχολόγια για νέα πνοή αξιοκρατίας και σοβαρούς ανθρώπους του κινηματογράφου και των τεχνών γενικότερα. 


Έχοντας προσωπικά ξεχάσει τη μοίρα του σεναρίου έτυχε να δω λίγες μέρες νωρίτερα το εξής εκπληκτικό. Τρεις ταινίες οι οποίες είχαν πάρει έγκριση με υπέρογκα ποσά χρηματοδότησης από το νέο κέντρο ήταν των ίδιων των μελών του, κοντολογίς άνθρωποι που ήταν υπεύθυνοι για την αξιολόγηση των αιτήσεων προκρίναν τις δικές τους ταινίες. 


Καθώς η ντροπή πρέπει να έχει ονοματεπώνυμο κάποια στιγμή σε αυτή τη χώρα αναφέρω επιγραμματικά τα ονόματα των συντελεστών: Στέργιος Πάσχος, Γιώργος Γεωργόπουλος, Ζαχαρίας Μαυροειδής (Να σας χαιρόμαστε). 


Να πω εδώ πως το συγκεκριμένο άρθρο δεν γράφεται με προσωπικό παράπονο, ούτε επειδή ένα σενάριο του υποφαινόμενου «κόπηκε». Γράφεται προς επιβεβαίωση των παθογενειών μιας χώρα πνιγμένης στη ρεμούλα, την οικογενειοκρατία και το νεποτισμό. Γράφεται για όλα τα αξιόλογα ταλέντα σε αυτή τη χώρα που δεν θα δουν στον ήλιο μοίρα αν δεν πάρουν τη γενναία απόφαση της μετανάστευσης. 


Το αμαρτωλό Ε.Κ.Κ προσωπικά με αφήνει αδιάφορο όπως αδιάφορο αφήνει και τον αξιακό μου κώδικα. Ένας φίλος ηθοποιός μου είχε πει κάποτε «Αφού οι οχτώ στις δέκα δουλειές είναι μιλημένες κοίτα η δικιά σου να είναι στις άλλες δύο». «Αν η δουλειά μου ήταν μέσα σε αυτές τις δύο θα τους είχα τρίψει τα λεφτά της χρηματοδότησης στη μούρη». Του είχα απαντήσει και το θέμα έληξε εκεί… 
 

Concrete

Ελληνικό Κέντρο Κολλητών και Παρατρεχάμενων 

του Αχιλλέα Σωτηρέλλου