Σκοτεινός ο ουρανός στην καλοκαιρινή Αθήνα· 
ακόμα και τ' αστέρια εγκατέλειψαν την πόλη.
Οι άνθρωποι, 
οι έρωτες τους, 
τα φιλιά, 
τα σώματα
λείπουν. 


Μονάχα εγώ έμεινα 
να καυλώνω με τα καλοσχηματισμένα κτήρια, 
τα μοναχικά δέντρα 
και τα οπίσθια πολυκατοικιών 
που στέκουν πάνω απ' το κεφάλι μου. 


Κάποια βράδια ουρλιάζω στο μπαλκόνι
και η γειτονιά αντί να τρομάξει
μου φωνάζει δυνατά να συνεχίσω.


Κι εγώ αντί να φωνάξω
έχω οργασμούς
μέχρι το ξημέρωμα.


Κι η γειτονιά
μένει να μου κρατάει παρέα
αντί να πεταχτεί στο μπαρ της πλατείας 
και να καυλαντίσει. 


Σκοτεινή η Αθήνα τα καλοκαίρια·
με λιγότερα λαμπάκια απ' ότι θυμάμαι.
Με περισσότερες ελεύθερες μέρες
και λιγότερα κορμιά.


Σκοτεινή η Αθήνα.

Αύγουστος - Αθήνα

του Θάνου Κουλουβάκη

© 2019 by Achilleas and Camilo