Ίσως το μυαλό σας να πήγε στο δημόσιο, αλλά εμείς αναφερόμαστε στις αξιολογήσεις των εκδοτικών, ενός άλλου τομέα του δημοσίου. Για να το κάνουμε πιο λιανά: Εκεί που στέλνετε τα έργα σας γεμάτοι ελπίδα, όνειρα κτλ για να εισπράξετε μια χυλόπιτα ή μια εκκωφαντική σιωπή. 

Και ενώ σπάτε τα κεφάλια σας και κακοποιείτε τον ψυχισμό σας με διάφορες απορίες και υπαρξιακά για την απόρριψη, μερικοί (ελάχιστοι μάλλον) φτάνετε στο να αμφισβητήσετε το ταλέντο σας… 
Αγαπητοί συγγραφείς, ισχύει ότι μπορεί να έχετε γράψει μια απίστευτη πατάτα, όμως μην αυτομαστιγώνεστε (για τη συγγραφική σας αξία τουλάχιστον), αφού κάθε τόσο οι εκδοτικοί (μεγάλοι και μικροί) βγάζουν χλαπάτσες άνευ προηγουμένου. 


Για να δούμε, λοιπόν, τι παίζει με τους υπαλλήλους – αξιολογητές:


1. Τι να κάνει ο κακόμοριος αξιολογητής… Έναν μισθό παίρνει, γράφει (σχεδόν πάντα και ο ίδιος), διδάσκει σε σεμινάρια γραφής, ίσως να μεταφράζει, να κουβαλάει καφέδες, να γράφει δελτία τύπου, να ψωνίζει… Πού να τα προλάβει όλα; Είναι δυνατόν να διαβάζει το έργου κάθε ψώνιου, που έχει γράψει 500 σελίδες για πλάκα;
Όχι, βέβαια. Διαβάζει είτε την περίληψη, είτε τις πρώτες ΚΑΙ τελευταίες σελίδες και τέρμα, η απόφαση βγήκε. 
Εντάξει, αν συμμετέχετε στα σεμινάριά του, θα έχετε άλλη αντιμετώπιση (μεταξύ μας όλα αυτά). 
Πώς τα γνωρίζουμε; Μας τα αποκάλυψε αξιολογητής γνωστού εκδοτικού σε κατάσταση απελπισίας αναζητώντας έναν ώμο να κλάψει. 

2. Δεν σας διαβάζουν καθόλου. Δεκάρα δεν δίνουν. Στα ...τους, αφού τους στέλνουν 100δες γραπτά. Επιλέγουν κάποιο συστημένο ή κάποιον που γνωρίζουν ότι θα τα σκάσει ή θα οργώσει σαν το σκυλί όλη τη χώρα για παρουσιάσεις.
Αστείο περιστατικό, που επιβεβαιώνει τα παραπάνω: Συγγραφέας, σε φάση αθωότητας, στέλνει το έργο του σε γνωστό εκδοτικό και τρώει απόρριψη. Νομίζετε ότι τον πήρε από κάτω; Όχι, βέβαια, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και έτσι επιβάλλεται, αν πρόκειται για γνήσιο ταλέντο. Απλώς, τσιμπάς έναν ενδιάμεσο (μανατζαραίο), και πας στον ΙΔΙΟ εκδοτικό με ύφος και χοντρό πορτοφόλι. Το αποτέλεσμα: “Αχ, μας δεν σας είχαμε διαβάσει, όταν σας απορρίψαμε! Είναι πολύ ωραίο το βιβλίο σας, θα σας το βγάλουμε άμεσα”. 
Ευτυχώς κιόλας, γιατί όλοι εμείς οι ταπεινοί αναγνώστες θα είχαμε στερηθεί άλλο ένα υπέροχο πόνημα.  

3. Αξιολογητές- εκδότες
Πού να πληρώσουν οι άνθρωποι προσωπικό για αξιολόγηση… Εδώ ούτε τους συγγραφείς τους προλαβαίνουν να πληρώσουν, τους απειλούν μάλιστα με μηνύσεις  αν κάνουν το φριχτό σφάλμα να ζητήσουν τα ποσοστά τους. 
Που λέτε, αυτοί οι φάροι της γνώσης, είτε τα διαβάζουν μόνοι τους ή έχουν κάποια από τα κορόιδα τους (οι απλήρωτοι και γλείφτες συγγραφείς τους) να διαβάζουν τα έργα σας. 
Εντάξει, περιττό να σας πούμε ότι αν έχετε γράψει καλύτερο μυθιστόρημα από τον μετριότατο- γλείφτη συγγραφέα, θα σας κόψει. Ακόμα και αν σας εγκρίνει ο εκδότης, θα κάνουν ό,τι μπορούν για να σας ξεφορτωθούν (θα αναφερθούμε σε επόμενο κείμενο).

4. Και φυσικά: εκδοτικοί, όπου τα σκας φανερά (στους άλλους, είπαμε, μόνο στα κρυφά):
Θα σας πάρουν, θα σας πουν ότι γουστάρουν, ότι ξεχωρίσατε ανάμεσα σε άλλους, και ότι θα σας δώσουν προτεραιότητα (κλασική ατάκα). 
Το έχουμε ξαναγράψει: Αν αντέχετε, κάντε κάποιες ερωτήσεις για το πώς τους φάνηκαν συγκεκριμένα στοιχεία από το έργο σας, και 9 στις 10, θα εισπράξετε ένα μπορδούκλωμα. 
Αξιολογότατη ...εκδότρια έπεσε στην παγίδα και άρχιζε τους λαρυγγισμούς σε ανάλογο περιστατικό. Μα βρε κουτά… Ούτε 5- 10 σελιδούλες για ξεκάρφωμα; Αφού είπαμε: 5 στην αρχή, 5 στη μέσα και 2-3 από το τέλος. Τα λέει και ο Έντι Μέρφι σε ταινία, όπου υποδύεται τον ατζέντη. 

Οι αξιολογητές είναι υπάλληλοι, και μάλιστα σε γνωστό εκδοτικό συλλέγουν επιπλήξεις, επειδή οι επιλογές τους δεν απέφεραν τα αναμενόμενα έσοδα. Να έχεις την κυρα- εκδότρια, που τα βρήκε όλα έτοιμα, να σου τη λέει από πάνω, είναι μεγάλη πίκρα. 
Τώρα, βέβαια, για τους κακομοίρηδες αξιολογητές- συυγραφείς, που προωθούν μαθητές, παρεάκια κτλ, και κόβουν άλλους από φόβο τι να πούμε. Πάντα τελευταίοι θα είναι ως συγγραφείς. 

Τραγελαφικά είναι και τα εξής περιστατικά:
- Η απόρριψη της σειράς ...Χάρι Πότερ, από γνωστό εκδοτικό για να το αρπάξει αργότερα ο Ψυχογιός (έπραξε άριστα). Έχει γράψει και ο Αχιλλέας σχετικά.
- Η απόρριψη αμερικάνικου μυθιστορήματος από μεγάλο εκδοτικό με τον χαρακτηρισμό “φλύαρο”.  Έλα, όμως, που όταν έγινε μεγάλη επιτυχία έξω (ίσως λόγω της ταινίας), έγινε σκοτωμός για τα δικαιώματα. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι τα ελληνικά πεζογραφήματα διακρίνονται για τον λιτό τους λόγο, οπότε είχαν τα δίκια τους οι αξιολογητές, που έκαναν την πατάτα.
- Γνωστός εκδοτικός ήταν έτοιμος να στείλει προς ...πολτοποίηση μυθιστόρημα, που δεν πούλησε όσο περίμενε, όταν ξαφνικά βγήκε η αντίστοιχη ταινία και πήρε τα πάνω του.


Για τον συμπαθέστατο αναγνώστη μας που αναρωτήθηκε, ποια είναι η κυράτσα εκδότρια με τις ρατσιστικές δηλώσεις, τους απλήρωτους συγγραφείς, και τα τσάμπα εξώφυλλα (που τα χρησιμοποιεί, όπως η ίδια δηλώνει, από λύπηση), θα του απαντήσουμε ότι έπεσε έξω. Κάποιοι μάς ρώτησαν (επειδή γνωρίζουν ποια είναι η μαντάμ) πώς είναι δυνατόν να ξεστόμισε τέτοια μαλακία… Τι να πούμε... Άμα νομίζεις ότι είσαι σπουδαίος, περικυκλωμένος από ρουφιάνους, μέτριους καβαλημένους συγγραφείς (μόνη σου τα λες εξάλλου) και γλείφτες, χάνεις την μπάλα. Εάν την είχες ποτέ…


Θα κλείσουμε με την ατάκα μιας αναγνώστριας. Τη ρωτήσαμε αν θα ήθελε να της χαρίσουμε βιβλία τού τάδε, της τάδε και του τάδε. Με τρόμο, απόγνωση, στα όρια της φρίκης, αρνήθηκε…
Τι να κάνουμε, αγαπητέ τάδε, αγαπητή τάδε. Εσείς φταίτε, τα γραπτά σας και οι πουτανιές σας.
Πάντα τέτοια. 

 

2124951-bigthumbnail.jpg

Αξιολόγηση

του Όμπι Ουάν