Ανάστημα

του Νικόλα Κακατσάκη

Όταν το μικτό απόσπασμα της ΕΙΔ.ΑΣ.Υ.Δ.Ε. τους μάζεψε από τον δρόμο ήταν περασμένες έντεκα και ήταν σε ισχύ η απαγόρευση κυκλοφορίας.  Για την ειδική αστυνομική υπηρεσία δίωξης εγκλήματος κυκλοφορούσε ανέκδοτο ανάμεσα στα κουτσαβάκια «Σε είδα εγώ, σε είδε η ΕΙΔ.ΑΣ.Υ.Δ.Ε. …». Στην περίπτωση τους, αν και ήταν ζευγάρι και ήσυχοι, ακολουθήθηκε ακριβώς η διαδικασία σύλληψης με  πεδούκλωμμα και χειροπέδηση.  Όταν τους σήκωσαν από το χώμα για να τους βάλουν στην πίσω  καμπίνα του ειδικά  διαμορφωμένου NISSAN NAVARA  τον κοντό τον πέταξαν μέσα εύκολα, του ψηλού όμως του ζούπηξαν το ξυρισμένο του κεφάλι. Στο τμήμα έπεσαν δυο τρεις σφαλιάρες, χάδια, και τους φωτογράφησαν προφίλ και ανφάς με μάσκα μίας χρήσης και χωρίς, στην περίπτωση που τους αναγνώριζε κανείς χαφιές. Σειρά μετά είχαν οι γιατροί …. Ανέβηκαν στο βάθρο, στάθηκαν προσοχή, όσο πιο ευθυτενείς μπορούσαν κι ένας νοσηλευτής μετακίνησε το κρύο μέταλλο του βραχίονα του μετρητή ώσπου να αγγίξει τα γυμνά ξυρισμένα τους κρανία. Πρώτος ο κοντύτερος με ένα μειδίαμα στα χείλη δέχτηκε την ετυμηγορία των γιατρών όταν ο δείκτης έδειξε 1,49 εκατοστά…. «Ακατάλληλος για πολίτης»…. Στον ψηλότερο ακούστηκε ένας βόμβος από το μηχάνημα και «εκτός μετρήσιμων  προδιαγραφών».

 

Αν ίσχυε ο παλιός νόμος της τάξης των επικυρίαρχων αυτό σήμαινε θάνατος και για τους δυο. Θα τους έβαζαν, στην ηλικία των εικοσιπέντε, με τη μούρη κολλημένη σε μια στήλη από γρανίτη με χαραγματιές στο ύψος που πρέπει να υπερβαίνεις και σ’ αυτό που δεν πρέπει να ξεπερνάς. Θα τους εκτελούσαν με βολή ακόντιου από τα δέκα μέτρα που θα κάρφωνε στην πλάτη τους. Σήμερα εκτός από στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων τους περίμεναν δυο χρόνια σε στρατόπεδο πολιτιστικής αναμόρφωσης και μετά θα δούλευαν για να βγάλουν «τον άρτο υμών» και ύπνο σε κοινόβιο, στην βιομηχανία εξορύξεων.


Αυτά μου τα είπαν στο κρατητήριο –τα ήξερα και από μόνος μου αλλά εμένα ο νους μου κάτι άλλο υπολόγιζε… τους μέτρησα με το μάτι και τους δύο μαζί αθροιστικά και τους πρότεινα ένα παιχνίδι από το μέλλον, τότε που οι διαφορετικοί σωματότυποι δεν θα είναι θύματα διακρίσεων… «Κοντέ, θα κάτσεις στους ώμους του ψηλού, έχω μια δουλειά για σένα…» «μην φοβηθείς θα κάνει ότι του λες, θα είσαι ο master, θα είναι ο blaster! Θα υπακούει.»
Με το κοντό στους ώμους του ψηλού και εμένα να εποπτεύω από τα χαμηλά καταφέραμε να μετακινήσουμε την οριζόντια, σαν ψευδοροφή γρίλια του κρατητηρίου και να ελευθερώσουμε λίγο χώρο μπροστά από τον φεγγίτη. Το βράδυ πέρασε στην στέγη ο κοντός και τράβηξε έξω πρώτα εμένα κι έπειτα τον σύντροφο του. Το σκάσαμε και μέσα στην νύχτα χώρισαν οι δρόμοι μας.


Χρόνια μετά έμαθα ότι δούλεψαν με τον τρόπο που τους έμαθα, Master-Blaster! Με τον κοντό στους ώμους του ψηλού, θεριό με ένα κορμί κι ένα μυαλό. Τους έπιασαν στην πενταετία πάνω να ανοίγουν γραφεία και πλούσια ρετιρέ από τον κάτω όροφο, συνήθως από το μπαλκόνι. Αφουγκράζονταν πρώτα την ησυχία μέσα και άφηνε ο κοντός το αποτύπωμα του αυτιού του πολύ ψηλά στις πόρτες έτσι ώστε κίνησε τις υποψίες της Ασφάλειας. 

© 2019 by Achilleas and Camilo